پورشه در بریتانیا نخستین راهکار شارژ القایی پشتیبانی‌شده توسط خودروساز را برای کاین الکتریک به فروش رسانده است. شارژر رسمی Porsche Wireless Charger توان ۱۱ کیلوواتی دارد، از منفی ۴۰ تا ۵۰ درجه سانتی‌گراد کار می‌کند و به گفته پورشه، برف، برگ و آوار عملکردش را مختل نمی‌کند. راندمان دستگاه حدود ۹۰ درصد است و نیازی به وال‌باکس ندارد؛ هرچند پد ۶۰ میلی‌متری و ۵۰ کیلوگرمی را نمی‌توان در کف پارکینگ یا مسیر جاسازی کرد، زیرا سنسورهای راهنمای خودرو باید دیده شوند.
تجربه کاربری جالب است: با نزدیک شدن به پد، نمایشگر دیجیتال تصویر دوربین جلو را همراه خطوط راهنما نشان می‌دهد تا خودرو دقیقاً بالای پد متوقف شود. سپس سیستم تعلیق بادی چند سانتی‌متر بدنه را پایین می‌آورد، میدان مغناطیسی فعال می‌شود و انتقال نامرئی برق به باتری آغاز می‌شود. تمام مدل‌های کاین الکتریک بریتانیایی به سیم‌کشی و شیلنگ‌های لازم مجهز شده‌اند تا گیرنده ۱۵ کیلوگرمی خنک‌شونده با آب در زیر بدنه جلو نصب شود.
اما راحتی بی‌سیم ارزان نیست. گیرنده خودرو ۱۹۳۰ پوند و پد زمینی ۵۳۵۵ پوند قیمت دارند؛ یعنی مجموع هزینه حدود ۷۲۸۵ پوند. پد همچنین از امنیت هوشمند تشخیص جسم خارجی بهره می‌برد و اگر گربه همسایه به خاطر گرما روی آن بخوابد، شارژ قطع می‌شود. اتصال LTE و Wi-Fi هم کنترل از طریق اپلیکیشن My Porsche، زمان‌بندی برای ساعات کم‌بها و پیش‌شرایط‌سازی را ممکن می‌کند. پورشه گفته اگر نرخ شارژ سریع‌تری در آینده عرضه شود، احتمالاً به سخت‌افزار تازه‌ای نیاز خواهد بود و نرم‌افزار به تنهایی کافی نیست.
به نقل از ماشین باز این توسعه را باید بیشتر از یک آپشن راحتی دانست؛ نشانه روشنی است که شارژ بی‌سیم از مرحله نمایشگاهی خارج شده و وارد زندگی روزمره شده است. پورشه با اتصال پد شارژ، دوربین، تعلیق بادی و اپلیکیشن، تجربه‌ای یکپارچه ساخته و یکی از بزرگترین موانع روانی استفاده از خودروی برقی، یعنی درگیری با کابل و پریز را حذف کرده است. تمیزی این سیستم برای خانه‌های مدرن و پارکینگ‌های شلوغ جذاب است، به‌ویژه اینکه کار در سرما، برف و باران هم تست شده است.
اما واقع‌بینی مهم است: توان ۱۱ کیلووات، شارژ سریع نیست و برای پر کردن باتری بزرگ کاین احتمالاً چند ساعت زمان لازم است. راندمان ۹۰ درصد نیز خوب، اما نه بی‌نقص است؛ یعنی بخشی از انرژی به شکل گرما هدر می‌رود. قیمت حدود ۷٬۲۸۵ پوند نیز نشان می‌دهد این فناوری همچنان یک محصول لوکس است، نه راه حلی فراگیر برای تمام مالکان خودروهای برقی. با این حال، جهت‌گیری آینده روشن است: استانداردسازی گیرنده در تمام مدل‌های بریتانیایی هزینه و پیچیدگی نصب را کم می‌کند و می‌تواند الگوی سایر خودروسازان شود. اگر قیمت پدها با تولید انبوه کاهش یابد، شارژ بی‌سیم می‌تواند به یک انتظار معمول در خودروهای گران‌قیمت و سپس در مدل‌های جریان اصلی تبدیل شود. در کوتاه‌مدت، پورشه روی مشتریانی تمرکز دارد که راحتی، طراحی و فناوری یکپارچه را بیش از صرفه اقتصادی به دست می‌آورند. در میان‌مدت، موفقیت این سیستم به پایین آمدن هزینه‌ها، افزایش توان شارژ و همکاری خودروسازان برای استانداردهای مشترک بستگی دارد؛ وگرنه بی‌سیم بودن همچنان یک نماد لوکس خواهد ماند. برای بازار ایران، این سیستم فعلاً بیشتر یک نماد است تا نیاز واقعی.