مک‌لارن بالاخره شاسی‌بلند می‌سازد! سرمایه‌گذاری ۵۰۰ میلیون پوندی و دومین کارخانه در بریتانیا

مک‌لارن بالاخره شاسی‌بلند می‌سازد! سرمایه‌گذاری ۵۰۰ میلیون پوندی و دومین کارخانه در بریتانیا

مک‌لارن پس از سال‌ها اصرار بر ساخت سوپرکارهای خالص، بالاخره رسماً وارد دنیای شاسی‌بلندها می‌شود. این شرکت بریتانیایی با دریافت یک سرمایه‌گذاری کلان ۵۰۰ میلیون پوندی از بازوی سرمایه‌گذاری دولت ابوظبی (L'IMAD)، برنامه‌های گسترده‌ای برای توسعه خط تولید خود در بریتانیا دارد که شامل ساخت دومین کارخانه مونتاژ و ایجاد ۴۰۰۰ شغل جدید می‌شود. این بزرگترین تغییر استراتژیک در تاریخ این برند محسوب می‌شود.

شاسی‌بلند جدید که پیش از سال ۲۰۳۰ رونمایی می‌شود، برخلاف رقبای خود ممکن است از همان ساختار کربنی (Carbon Tub) خاص مک‌لارن بهره ببرد تا روحیه سوپرکاری خود را حفظ کند. این مدل که رقیب مستقیمی برای استون مارتین DBX و فراری پوروسانگه خواهد بود، از یک موتور جلویی و سیستم چهارچرخ محرک استفاده می‌کند و احتمالاً پایه‌ای برای مدل‌های لوکس‌تر و گرند توررهای آینده خواهد شد.

یکی دیگر از خبرهای مهم، ورود مک‌لارن به عرصه توسعه و تولید موتورهای اختصاصی است. این شرکت که تا به امروز موتورهای خود را عمدتاً از Ricardo خریداری می‌کرد، اکنون قصد دارد دو موتور احتراق جدید (به احتمال زیاد V6 و V8) را کاملاً درون‌سازمانی توسعه دهد. این موتورها که با سیستم‌های هیبریدی ترکیب می‌شوند، به مک‌لارن اجازه می‌دهند تا کنترل کامل بر روی شخصیت و صدای خودروهایش داشته باشد.

به نقل از ماشین باز این حرکت نشان‌دهنده تغییر پارادایم اساسی در استراتژی مک‌لارن است. ورود به بازار شاسی‌بلندهای لوکس تنها یک انتخاب نبود، بلکه یک ضرورت تجاری برای بقا و رقابت با غولانی مثل فراری و لامبورگینی بود که سال‌هاست از فروش این خودروها سودهای کلانی به جیب می‌زنند. سرمایه‌گذاری ۵۰۰ میلیون پوندی ابوظبی نشان می‌دهد که مالکان جدید به دنبال بازگشت سرمایه و تبدیل مک‌لارن از یک برند سوپرکار کوچک به یک نیروی همه‌جانبه در بازار لوکس هستند.

دومین کارخانه و توسعه امکانات کربنی شفیلد، نشان‌دهنده بلندپروازی مک‌لارن برای دو برابر کردن حجم تولید فعلی (حدود ۲۰۰۰ دستگاه در سال) است. استفاده از ساختار کربنی (Carbon Tub) برای شاسی‌بلند اگرچه از نظر فنی چالش‌برانگیز و پرهزینه است، اما می‌تواند همان عامل جادویی و هویت مهندسی مک‌لارن را حفظ کند و آن را از یک شاسی‌بلند لوکس معمولی متمایز سازد. این تصمیم نشان می‌دهد که مک‌لارن قصد ندارد صرفاً یک محصول پر سود بسازد، بلکه می‌خواهد استانداردهای جدیدی در این کلاس تعریف کند.

همچنین، توسعه موتورهای درون‌سازمانی نشان از بلوغ این برند دارد؛ استقلال از Ricardo به مک‌لارن کنترل کامل بر شخصیت، صدا و عملکرد خودروهایش می‌دهد. در کنار این موارد، ادغام با Forseven و شراکت با Nio، مسیر روشنی را برای ورود نهایی به بازار خودروهای الکتریکی هموار می‌کند، هرچند اولویت اکنون با پلتفرم‌های احتراقی و هیبریدی است. به نظر می‌رسد دهه آینده، عصر طلایی دوباره مک‌لارن باشد و شاهد رقابت تنگاتنگی در بازار لوکس باشیم.

منبع: Autocar (مشاهده متن اصلی)