در میان هیاهوی هایپرکارهای مهندسی‌شده، اخبار مالی نگران‌کننده و کانسپت‌های نظامی‌وار، آستون مارتین DB12 شاید کمتر از آنچه شایسته است در مرکز توجه باشد. این مدل نسبت به وانتاژ کمتر دیده می‌شود و آن‌قدر هم که وانکوئیش ۱۲ سیلندر خاص به نظر می‌رسد نیست؛ اما در عین حال یکی از صادق‌ترین نمایندگان آستون مارتین است. اسپرت‌تورر DB12 دقیقاً همان ماشین چندگانه‌ای است که می‌توانید در یک مقایسه نفس‌گیر کنار پورشه ۹۱۱ توربو اس، مazerati Granturismo Trofeo، فراری آمالفی، بنتلی کانتیننتال جی‌تی و نسخه‌های قدرتمند AMG GT قرار دهید.
حالا آن نبرد جذاب‌تر هم شده است، زیرا سه سال پس از معرفی DB12، نسخه S با هدف تیزتر کردن این گران‌توریزمو رسیده است. قدرت موتور افزایش یافته، سیستم تعلیق نه‌تنها برای کنترل بهتر بدکه، بلکه برای راحتی بیشتر در سرعت‌های پایین نیز تنظیم مجدد شده و تغییرات جزئی قرار است از حس فرمان تا کنترل انحراف جانبی را بهبود بخشند. نسخه S در کنار مدل معمولی عرضه می‌شود و دلیل هیجان زیادی دارد: آستون مارتین پیش از این همین رویکرد را برای یکی از مدل‌های رده‌بالای خود به کار گرفته و DBS Superleggera را به شاهکار DBS 770 Ultimate تبدیل کرد.
اگر به تاریخچه نگاه کنیم، نشان S برای آستون مارتین جدید نیست و داستان آن به DB3 S سال ۱۹۵۳ برمی‌گردد. اما تا پیش از این، این نشان هیچ‌گاه به این گستردگی و استمرار به کار نرفته بود. نسخه S وانکوئیش دهه ۲۰۰۰ در واقع یک فیس‌لیفت بود تا نمایندگان فروش بتوانند مشتریان را برای پرداخت مبلغی پنج یا شش رقمی دیگر ترغیب کنند. در مقابل، از وانتاژ ۲۰۱۱ به بعد، نشان S بیشتر به‌عنوان یک نسخه جدید و گسترش‌دهنده محدوده توانایی‌ها شناخته می‌شود، نه صرفاً یک آپدیت میانه‌دوره. حالا باید ببینیم DB12 S آیا می‌تواند جایگاه خود را توجیه کند و دقیقاً کجای اکوسیستم ماشین‌های گران‌توریزمو می‌ایستد.
به نقل از ماشین باز
آستون مارتین DB12 S فقط یک آپشن قدرتمندتر نیست؛ پاسخ مستقیم برند به مشتریانی است که بدون ورود به دنیای هایپرکارها، حس رانندگی تیزتر و مالکیت کمیاب‌تر را در یک گران‌توریزمو می‌خواهند. ۲۰ اسب بخار افزایش قدرت در نگاه اول فوران نمی‌کند، اما وقتی با کاهش وزن تا ۵۰ کیلوگرم، تنظیم دوباره تعلیق و بهبود ریزفرمان و کنترل شناوری ترکیب می‌شود، هدف اصلی پروژه روشن می‌شود: حفظ لوکس‌بودن کلاس جی‌تی، اما با شخصیت اسپرت‌تر و قابل پیش‌بینی‌تر.
در واقع DB12 S نشان می‌دهد آستون مارتین به‌جای عرضه نسخه‌های پر زرق‌وبرق در پایان عمر مدل، می‌خواهد خانواده DB12 را زنده نگه دارد و حوزه نفوذ آن را گسترش کند. این ماشین در تقاطع دقیقی ایستاده است: باید از نظر احساسی و طراحی به رقبای ایتالیایی نزدیک باشد، از نظر سرعت و ثبات در برابر پورشه ۹۱۱ توربو اس حرف برای گفتن داشته باشد و همچنان راحتی بنتلی کانتیننتال جی‌تی را فراموش نکند. کاهش وزن و فرمان‌گیری بهتر می‌تواند همین تعادل را به سمت پویایی جذاب‌تر ببرد، بدون اینکه خریداران سنتی جی‌تی را از دست بدهد.
چالش اصلی اما جایگاه‌گذاری و قیمت‌گذاری است. اگر فاصله قیمت میان DB12 معمولی، نسخه S و وانکوئیش ۱۲ سیلندر مشخص و منطقی نباشد، خریدار ممکن است به جای انتخاب بر اساس نیاز، گیج شود. موفقیت این مدل به اینکه آیا تغییرات واقعاً در رانندگی روزمره و پیست احساس می‌شوند بستگی دارد، نه فقط به لیست گزینه‌ها و اعداد نهایی. پیش‌بینی این است که DB12 S در صورت مدیریت درست قیمت‌گذاری، به نسخه محبوب‌تر و حتی نماد این پلتفرم تبدیل شود؛ در غیر این صورت، بیشتر از آنکه ارزش خرید مستقل داشته باشد، صرفاً پلی میان DB12 و نسل بعدی خواهد بود.