ردیاب‌های غیرفابریکی؛ ناجی ۹۹ درصدی خودروهای سرقتی در برابر سیستم‌های ضعیف کارخانه‌ای

ردیاب‌های غیرفابریکی؛ ناجی ۹۹ درصدی خودروهای سرقتی در برابر سیستم‌های ضعیف کارخانه‌ای

بر اساس جدیدترین آمار جرم و جنایت در انگلستان و ولز، تقریباً سه‌چهارم خودروهای سرقتی در سال منتهی به مارس ۲۰۲۵ هرگز بازیابی نشدند. اما در تضاد با این آمار تکان‌دهنده، شرکت‌های ارائه‌دهنده خدمات ردیابی حرفه‌ای گزارش می‌دهند که خودروهای مجهز به سیستم‌های نظارت شده دارای نرخ بازیافت ۹۵ تا ۹۹ درصدی هستند؛ موضوعی که ناتوانی سیستم‌های ردیابی فابریک (کارخانه‌ای) را به وضوح نشان می‌دهد.

استیو لانچبری، مهندس ارشد امنیت خودرو در مؤسسه تحقیقات Thatcham، توضیح می‌دهد که سارفین حرفه‌ای دقیقاً می‌دانند سیم‌کارت‌های تعبیه‌شده خدمات خودروهای متصل در کجا قرار دارند. یکی از اولین اقدامات آن‌ها پس از سرقت، درآوردن قطعاتی مانند سیستم سرگرمی برای دسترسی به سخت‌افزار ردیابی است. در نتیجه، سیستم فابریک کاملاً از کار می‌افتد. در مقابل، ردیاب‌های مخفی غیرفابریکی باتری مستقل دارند و تا زمان فعال‌سازی در حالت خواب به سر می‌برند که شناسایی آن‌ها را برای سارفین تقریباً غیرممکن می‌کند. کارشناسان همچنین هشدار می‌دهند که استفاده از برچسب‌های بلوتوثی مانند AirTag جایگزین مناسبی برای ردیاب‌های حرفه‌ای نیست و توصیه می‌کنند به دنبال استانداردهای S5، S7 یا S5-2E باشید.

داده‌های واقعی نیز کارایی این سیستم‌ها را تأیید می‌کنند: شرکت Tracker تنها در سال ۲۰۲۵ بیش از ۱۷۰۰ خودروی سرقتی را پیدا کرده است که نیمی از آن‌ها در کمتر از ۴ ساعت و ۸۰ درصد در کمتر از ۲۴ ساعت بازیابی شده‌اند. همین ساعات اولیه یا «ساعات طلایی» برای موفقیت عملیات حیاتی هستند. با این حال، حتی بهترین ردیاب‌ها نیز تنها در صورتی کار می‌کنند که اشتراک نظارت آن‌ها فعال باشد. در فهرست خودروهای پرسرقت بریتانیا نیز فورد فیستا با ۳۵۱۱ مورد در صدر قرار دارد.

به نقل از ماشین باز این گزارش نشان‌دهنده یک تغییر اساسی در نبرد میان تولیدکنندگان امنیت خودرو و سارفین حرفه‌ای است. در حالی که خودروسازان به سیستم‌های متصل و هوشمند تعبیه‌شده در خودروهای جدید افتخار می‌کنند، همین فناوری‌ها نقطه ضعف اصلی آن‌ها در برابر سرقت محسوب می‌شوند. سارفین امروژی سازمان‌یافته، تکنولوژی‌محور و کاملاً آگاه از ساختار خودروها هستند و به‌سادگی می‌دانند کدام قطعه را باید جداسازی کنند تا ماشین غیرقابل ردیابی شود. در این میان، ردیاب‌های مخفی و غیرفابریکی به عنوان یک لایه امنیتی مستقل و پنهان عمل می‌کنند که سارفین از وجود آن بی‌خبرند. نکته کلیدی دیگر در این آمار، اهمیت «ساعات طلایی» پس از سرقت است. احتمال بازیافت خودرو در ۲۴ ساعت اول بسیار بالاتر است و هر چه این زمان طولانی‌تر شود، شانس پیدا کردن ماشین به صفر میل می‌کند. همچنین، این گزارش به یک اشتباه رایج میان مالکان اشاره دارد: خیلی از افراد تصور می‌کنند سیستم‌های اشتراکی پس از خرید دائماً فعال می‌مانند، در حالی که انقضای اشتراک نظارت به معنای از کار افتادن کامل سیستم است. پلیس بریتانیا نیز تأیید می‌کند که این ردیاب‌ها صرفاً برای پیدا کردن ماشین نیستند، بلکه داده‌های آن‌ها به کشف تعمیرگاه‌های غیرقانونی و شبکه‌های صادراتی نیز کمک می‌کنند. پیش‌بینی ماشین‌باز این است که تقاضا برای سیستم‌های امنیتی تصدیق‌شده با استانداردهای S5 و S7 که شامل قابلیت بی‌حرکت‌سازی نیز هستند، به‌شدت افزایش یابد، زیرا امنیت خودرو دیگر یک انتخاب نیست، بلکه ضرورت است. بسیاری از مالکان تنها زمانی ارزش این سرمایه‌گذاری را درک می‌کنند که خود قربانی سرقت شده باشند. بنابراین، آموزش عمومی و فرهنگ‌سازی درباره تفاوت سیستم‌های کارخانه‌ای و ردیاب‌های اختصاصی، باید در صدر سیاست‌های فروشندگان و بیمه‌گران قرار گیرد.

منبع: Autocar (مشاهده متن اصلی)