داستان از جایی شروع میشود که تیم توسعهی Leapmotor B03X دور هم جمع میشوند تا یک کراساوور الکتریکی ۴.۳ متری با قیمت حدود ۳۰ هزار پوند بسازند. انگار که یک آلبوم بهترینهای بازار را جلویشان گذاشتهاند: فورد پوما، هوندا HR-V و جیپ اونجر. مأموریت هم واضح است؛ ترکیبی از آن ویژگیهایی که این ماشینها را محبوب کردهاند، اما نتیجه یک محصول بیهویت از آب درآمده است.
صندوق بار ۴۰۵ لیتری شاید در نگاه اول عادی باشد، اما زیر کف صندوق یک محفظهی عمیق ۱۰۵ لیتری با سوراخ تخلیه آب پنهان شده که دقیقاً از Megabox فورد پوما کپی شده. در صندلیهای عقب هم قابلیت بلند شدن فنرها و جمع شدن رو به جلو را دارید که همان ایدهی هوشمندانه هوندا است. طراحی بیرونی هم ترکیبی از تیغههای جیپ اونجر و GLB نسل قبلی مرسدس با اشارههای پوما است؛ اما در این میان، هیچ هویت مستقلی نمیبینید.
با این حال، B03X یک مزیت بزرگ دارد: قیمت رقابتی و تجربهی رانندگی نرم و شهری. اما وقتی همهی این ایدهها را بدون خلاقیت کنار هم بچینید، نتیجه ماشینی است که شبیه به یک کپیکاری بیروح است. اگر به دنبال یک کراساوور برقی ارزانقیمت هستید، گزینههای بهتری هم وجود دارد که حداقل حرف خودشان را دارند.
به نقل از ماشین باز بررسی Leapmotor B03X نشان میدهد که تقلید صرف از پرفروشهای بازار نهتنها جذابیت ایجاد نمیکند، بلکه برند را در نظر مخاطب بیشخصیت جلوه میدهد. در حالی که چینیها در سالهای اخیر با طراحیهای خلاقانه و فناوری پیشرفته توانستهاند بازار را غافلگیر کنند، این خودرو یک گام عقب به نظر میرسد. از سوی دیگر، استراتژی Leapmotor در اروپا بر پایه ارزانی و کاربردی بودن است، اما رقبای همقیمتی مثل MG4 یا حتی آئودی Q4 e-tron دست دوم، ارزش خرید بیشتری دارند. نکته مثبت B03X، پلتفرم برقی اختصاصی که با هزینه پایین ساخته شده، اما فقدان نوآوری در طراحی داخلی و خارجی باعث میشود مشتری به سراغ گزینههای هیجانانگیزتر برود. پیشبینی من این است که این خودرو در بازار اروپا با استقبال سرد مواجه خواهد شد، مگر اینکه Leapmotor تصمیم بگیرد نسخهای با هویت بصری متفاوت و امکانات هوشمندتر عرضه کند. رقابت در سگمنت کراساوورهای کامپکت برقی روزبهروز شدیدتر میشود و تنها برندهایی زنده میمانند که حرف جدیدی برای گفتن داشته باشند. B03X فعلاً فقط یک کپی است که نهتنها به پوما نمیرسد، بلکه از آن نیز عقبتر میافتد.