شرکت ولوو اعلام کرده که در سال ۲۰۲۷ و هم‌زمان با صدمین سالگرد تأسیس این برند سوئدی، یک خودروی مفهومی را معرفی خواهد کرد که نشانه‌ای از طراحی نسل آینده مدل‌های این شرکت است. توماس اینگنلات، مدیر طراحی ولوو که پس از تجربه‌ای کوتاه به‌عنوان مدیرعامل پولستار دوباره به ولوو بازگشته، قول داده زبان طراحی جدیدی را برای این برند معرفی کند؛ برندی که قصد دارد تا پایان سال ۲۰۳۰ سیزده مدل جدید در سطح جهانی عرضه کند.
اینگنلات در نشانه به‌روزرسانی استراتژی جهانی ولوو تأیید کرد که اولین نشانه از طراحی جدید او، یک مفهومی خواهد بود که در سال ۲۰۲۷ به نمایش درمی‌آید. او اگرچه از جزئیات سخن نگفت، اما اشاره کرد که این طراحی بر تاریخ و میراث ولوو استوار خواهد بود: «برندهایی که میراث دارند، تاریخچه‌ای قدرتمند دارند. اساس شناخته‌شدن یک ولوو در نگاه اول، علامت آهن، خط موربی که این علامت را نگه می‌دارد و قاب گریلی است که مدت‌های طولانی خودروها و لوگوی ما را قاب‌بندی کرده است.»
جالب‌تر از طراحی بیرونی، تغییرات داخل کابین است. اینگنلات که در دوران حضورش در پولستار یکی از طرفداران پر و پاقرص کابین‌های مینیمال با حداقل دکمه بود، حالا می‌گوید ولوو و سایر شرکت‌ها «باید به مشتریانمان گوش دهیم و بپذیریم که نحوه تعامل در خودروهای امروز، صادقانه بگویم، مورد پسند نیست.» او با اشاره به دوربین لایکا افزود: «ما قرار نیست ردیف‌ها ردیف‌ها دکمه اضافه کنیم، بلکه آنچه یک تعامل فیزیکی می‌تواند به‌طور مثبت برای مشتری فراهم کند را در آغوش خواهیم کشید.» دگم او این است: «هر تابعی که همیشه روی صفحه نمایش داده می‌شود، نباید روی صفحه باشد.» صفحه لمسی برای انعطاف‌پذیری و نمایش چیزهایی است که همیشه نیاز به نمایش ندارند.
با این حال، ولوو احتمالاً رویکرد منطقه‌ای‌تری را در پیش می‌گیرد؛ مدل‌های اختصاصی بازار چین ممکن است صفحه‌نمایش‌های بیشتری داشته باشند، چرا که تعامل دیجیتال در چین محبوبیت بیشتری دارد.
به نقل از ماشین بازاعتراف صریح توماس اینگنلات به شکست رویکرد «صفحه‌نمایش برای همه چیز»، در واقع پایان یک دوران در صنعت خودروسازی را اعلام می‌کند. در سال‌های گذشته، تقریباً همه شرکت‌های خودروسازی تحت تأثیر موفقیت تسلا و فلسفه مینیمالیسم، دکمه‌های فیزیکی را قربانی صفحه‌های لمسی بزرگ‌تر کردند. اما واقعیت این است که مشتریان هرگز این تغییر را نپذیرفتند؛ آن‌ها فقط گزینه دیگری نداشتند.
ولوو اولین شرکتی نیست که به این نتیجه رسیده و قطعاً آخرین نخواهد بود. ب.ام.و، فولکس‌واگن و هیوندای نیز اخیراً وعده بازگرداندن دکمه‌های فیزیکی را داده‌اند. اما آنچه ولوو را متمایز می‌کند، قاطعیت اینگنلات است؛ کسی که خودش یکی از معماران اصلی این رویکرد مینیمال در پولستار بود و حالا صراحتاً اشتباه بودن آن را تأیید می‌کند. این سطح از صادقیت در صنعتی که معمولاً از اعتراف به اشتباه می‌هراسد، قابل تأمل است.
از سوی دیگر، اشاره او به دوربین لایکا بسیار معنادار است. لایکا ثابت می‌کند دکمه‌های فیزیکی لزوماً بازگشت به گذشته نیستند، بلکه می‌توانند تجربه‌ای پریمیوم و لذت‌بخش بسازند. این دقیقاً همان چیزی است که ولوو به آن نیاز دارد تا خود را از رقبای چینی که عمدتاً روی صفحه‌های غول‌پیکر حساب می‌کنند، متمایز کند. با این حال، استثنای بازار چین جالب توجه است؛ ولوو می‌داند که نمی‌تواند یک نسخه واحد را به همه بازارها تحمیل کند و این انعطاف‌پذیری، نشانه‌ای از بلوغ استراتژیک است. اگر مفهومی ۲۰۲۷ بتواند وعده‌ها را به واقعیت تبدیل کند، شاید شاهد احیای یکی از متمایزترین هویت‌های طراحی در تاریخ خودروسازی باشیم.