گزارش‌های جدید نشان می‌دهد که ناوگان خودروهای شرکتی با تأخیرهای عجیب و طولانی در تعمیرات گارانتی مواجه شده‌اند؛ به طوری که زمان انتظار برای برخی تعمیرات حتی به ۵ ماه هم می‌رسد. مارک سینکلر، متخصص مدیریت توقف خودرو در شرکت لیزینگ «اوگیلوی» (Ogilvie Fleet)، می‌گوید انتظار پنج‌ماهه برای تعمیرات گارانتی خودروهای شرکتی، به‌خصوص در مورد خودروسازان پریمیوم، چیز غیرطبیعی نیست. او حتی اشاره می‌کند که شرکتش برای نگه داشتن خودروها در جاده، گاهی مجبور شده هزینه تعمیرات را شخصاً پرداخت کند و فرآیند گارانتی را دور بزند تا مشتریان دچار مشکل نشوند.
دلیل اصلی این بحران، کمبود طولانی‌مدت قطعات است که با تأثیرات دوران کرونا و درگیری‌های بین‌المللی تشدید شده است. علاوه بر این، کمبود تکنسین‌های متخصص، به‌ویژه برای خودروهای الکتریکی، مشکل را پیچیده‌تر کرده است. از سوی دیگر، سیاست‌های خودروسازان (OEM) نیز تأثیر منفی دارد؛ بسیاری از آن‌ها در قراردادهای خود با نمایندگی‌ها شرط کرده‌اند که نماینده نمی‌تواند پیش‌قدمِ انجام کار گارانتی شود، زیرا تمایلی به پرداخت هزینه‌های اضافی ندارند و این کار باید با درخواست مشتری انجام شود که نتیجه‌اش تجربه بدتری برای مشتری است.
در مقابل، زمان تعمیر خودروهای خارج از گارانتی کاهش یافته و شرکت‌ها بیش از پیش به سمت تعمیرگاه‌های مستقل و قطعات سبز یا بازیافتی روی آورده‌اند. با این حال، استفاده از قطعات غیر اصلی برای خودروهای جدید که هنوز گارانتی دارند، به دلیل محدودیت‌های سخت‌گیرانه خودروسازان چالش‌برانگیز است. آمارها نشان می‌دهد سهم نمایندگی‌های رسمی در تعمیرات ناوگان شرکتی به پایین‌ترین حد خود رسیده و هزینه‌های تعمیر در این نمایندگی‌ها به شدت افزایش یافته است.
به نقل از ماشین باز این خبر نشان‌دهنده یک تغییر اساسی و البته دردناک در ساختار خدمات پس از فروش خودرو است. وقتی یک شرکت لیزینگ معتبر ترجیح می‌دهد هزینه تعمیرات را از جیب خود بپردازد و گارانتی را دور بزند، یعنی سیستم گارانتی کارایی لازم را برای مشتریان تجاری از دست داده است. ریشه این بحران تنها در کمبود قطعات نیست؛ سیاست‌های محافظه‌کارانه خودروسازان که تمایلی به پرداخت سریع هزینه‌های گارانتی ندارند، نقش پررنگی در این پروژه بازی می‌کنند. آن‌ها با وضع قوانین سخت‌گیرانه برای نمایندگی‌ها، عملاً فرآیند تعمیر را کُند کرده‌اند.
از سوی دیگر، کاهش چشمگیر مراجعه به نمایندگی‌های رسمی و روی آوردن به تعمیرگاه‌های مستقل و قطعات سبز یا بازیافتی، نشان از تغییر استراتژی شرکت‌های مدیریت ناوگان دارد. آن‌ها به دنبال راه‌حل‌های سریع‌تر و مقرون‌به‌صرفه‌تر هستند. با این حال، این رویکرد برای خودروهای جدید و به‌ویژه خودروهای الکتریکی که نیازمند دانش فنی بالا و گارانتی‌های سخت‌گیرانه هستند، به راحتی قابل اجرا نیست. پیش‌بینی می‌شود این بحران تا زمان تثبیت کامل زنجیره تأمین جهانی و آموزش کافی تکنسین‌های متخصص ادامه داشته باشد. تا آن زمان، مدیریت هوشمند زمان توقف خودرو (Downtime) به مهم‌ترین مهارت شرکت‌های لیزینگ تبدیل خواهد شد. همچنین، کیفیت پایین خدمات می‌تواند وفاداری به برند، به‌خصوص در خودروسازان پریمیوم را به شدت خدشه‌دار کند، زیرا شرکت‌ها در انتخاب خودروهای آینده، هزینه‌های پنهان مانند توقف ناوگان را به دقت محاسبه خواهند کرد.