مدتی است که در حال تست درازمدت اسکودا کودیاگ vRS با ۲۶۱ اسب بخار قدرت هستیم و باید بگوییم این ماشین در پوشش مسافتهای طولانی بینظیر عمل میکند. اسکودا معمولاً اوکتاویا و سوپرب را به عنوان گزینههای اصلی برای رانندگان پرمسافت معرفی میکند، اما مشخص است که کودیاگ نیز جایگاه خودش را در این میان پیدا کرده است. صفاتی که ماشینهای سدان خانوادگی را برای رانندگی در مسافتهای طولانی جذاب میکرد، در این شاسی بلند با طراحی اسپرتتر نیز کاملاً حفظ شده است.
فرمان این ماشین پایدار و آرام است، دید عالی به جلو و اطراف را دارد و تعلیق آن هم در حدود مسیر راحت عمل میکند. موتور ۲.۰ لیتری توربوی مشتق شده از گلف GTI فولکسواگن، شتاب کافی و بیشتری را در اختیار راننده قرار میدهد و در جادههای برونشهری بسیار آرام و باثبات است. نکته جالب اینجاست که صدای خشن موتور تا حدودی مصنوعی است و میتوان آن را غیرفعال کرد! مصرف سوخت ترکیبی حدود ۳۵ مایل بر گالن برای ماشینی با این اندازه و عملکرد عدد بسیار قابل قبولی است و با یک باک کامل میتوانید حدود ۷۲۰ کیلومتر را طی کنید.
در مورد گیربکس دو کلاچه DSG، در حالت D ممکن است کمی کند و بیمصرف به نظر برسد، بنابراین بهتر است آن را در حالت S قرار دهید تا پویایی بیشتری داشته باشید. صندلیهای جلو بسیار راحت هستند، اما سرنشینان عقب قدبلند ممکن است دید محدودی داشته باشند. در نهایت، رینگهای بزرگ این ماشین در برابر برخورد به جدول خیابان آسیبپذیرند، اما رنگ برنکس گلد متالیک آن به خوبی گرد و غبار را پنهان میکند!
به نقل از ماشین باز این گزارش نشاندهنده یک تحول مهم در بازار خودرو جهانی است: جایگزینی تدریجی سدانها و واگنهای خانوادگی با شاسیهای بلند در نقش خودروهای مسافرتی یا GT. اسکودا کودیاگ vRS ثابت میکند که یک شاسی بلند اسپرت میتواند همان حس رانندگی در مسافتهای طولانی و راحتی خودروهای مثل اوکتاویا یا سوپرب را ارائه دهد، بدون اینکه از کارایی و جذابیت کاسته شود. انتخاب موتور ۲.۰ لیتری توربو با قدرت ۲۶۱ اسب بخار که از گلف GTI مشتق شده، تعادل هوشمندانهای بین قدرت و اقتصادی بودن ایجاد کرده است. مصرف سوخت حدود ۳۵ مایل بر گالن برای چنین خودرویی نشان میدهد که موتورهای احتراقی هنوز برای کاربرانی که مسافتهای بسیار طولانی میرانند، گزینهای منطقیتر نسبت به مدلهای الکتریکی هستند. البته استفاده از صدای مصنوعی موتور و تنظیمات دوگانه گیربکس DSG نشاندهنده تلاش سازنده برای جبران برخی محدودیتهای فیزیکی در طراحی مدرن است. با این حال، مشکلاتی مثل دید محدود عقب برای سرنشینان بلندقد و حساسیت رینگها به ضربه، یادآور این است که در طراحی شاسیهای بلند مدرن، اولویت همیشه با ظاهر اسپرت و آیرودینامیک است. پیشبینی میشود با تشدید قوانین آلایندگی، شاهد توسعه نسخههای هیبریدی و پلاگین این مدلها باشیم تا هم همان حس جیتی کلاسیک حفظ شود و هم مصرف و آلایندگی کاهش یابد. این خودرو نشان میدهد که برچسب vRS دیگر فقط برای پیست نیست، بلکه برای خانوادهها در جادههای طولانی نیز یک انتخاب جذاب و کارآمد است.