صنعت خودروسازی بریتانیا در دوران سختی قرار دارد؛ به تازگی جگوار لند روور (JLR) اعلام کرد که حدود ۴۰۰۰ شغل را حذف می‌کند. اما در میان این اخبار نگران‌کننده، پیشرفت‌های مثبتی هم دیده می‌شود که ارزش توجه دارند.
مک‌لارن به عنوان بخشی از سرمایه‌گذاری ۵۰۰ میلیون پوندی در دومین سایت تولیدی خود در بریتانیا، حداقل ۱۰۰۰ شغل مستقیم جدید ایجاد می‌کند. این سایت برای تولید مدل‌های جدید و مورد انتظار این برند، از جمله یک شاسی بلند (SUV) در نظر گرفته شده است. در همین حال، نیسان ۱۷۰ میلیون پوند سرمایه‌گذاری می‌کند تا مدل جدید کیکس (Kicks) را در کارخانه ساندرلند خود تولید کند؛ اقدامی که به حفظ شغل‌ها در این منطقه کمک می‌کند.
این که در بیانیه‌های مطبوعاتی هر دو شرکت، به ترتیب از نخست‌وزیر و وزیر تجارت بریتانیا نقل قول شده، نشان می‌دهد که تولید در بریتانیا جدی گرفته می‌شود. اما این خبرها در عین حال سوالاتی را درباره آینده بلندمدت مطرح می‌کنند، زیرا تمرکز هر دو پروژه روی ماشین‌های احتراقی است. مک‌لارن به دلیل نبود تقاضای کافی، تولید ماشین‌های برقی را به تعویق انداخته و نیسان نیز به دلیل کاهش سرعت رشد فروش ماشین‌های برقی، برنامه‌های EV خود را تعدیل کرده است.
بریتانیا در معرض خطر عقب ماندن از کشورهایی مانند اسپانیا قرار دارد، جایی که ماشین‌های برقی کوچک گروه فولکسواگن تولید می‌شوند و یک کارخانه جدید MG در حال ساخت است. شرکت‌های چینی مانند لپ‌موتور و جیلی نیز در حال کمک به حفظ تولید در کارخانه‌های موجود هستند. همچنین سرمایه‌گذاری روزافزون شرکت‌های چینی برای ساخت کارخانه‌های ماشین برقی در اروپای شرقی که هزینه‌ها و دستمزدها پایین‌تر است، نگرانی‌هایی را برای بریتانیا ایجاد کرده است. دولت باید قوانین روشنی تدوین کند تا تولیدکنندگان بتوانند ماشین‌هایی که مشتریان می‌خواهند را بسازند و همزمان برای آینده برقی سرمایه‌گذاری کنند.
به نقل از ماشین باز این اخبار نمادی از یک تضاد عمیق در صنعت خودروسازی بریتانیاست. از یک سو، سرمایه‌گذاری ۵۰۰ میلیون پوندی مک‌لارن و ۱۷۰ میلیون پوندی نیسان نشان می‌دهد که بریتانیا همچنان مقصدی جذاب برای تولید خودرو است. تنوع محصولات از سوپراسپرت تا ماشین‌های عمومی، گستره مهندسی بریتانیا را نشان می‌دهد. اما از سوی دیگر، تمرکز هر دو پروژه روی ماشین‌های احتراقی، استراتژی «خرید زمان» را تداعی می‌کند. در حالی که تقاضا برای ماشین‌های برقی کندتر از انتظار رشد می‌کند، رقبای بریتانیا در اسپانیا و اروپای شرقی در حال ساخت کارخانه‌های جدید تمام‌قیاس ماشین برقی هستند. شرکت‌های چینی مانند لپ‌موتور و جیلی نیز با هزینه‌ها و دستمزدهای پایین‌تر، مزیت رقابتی جدی ایجاد می‌کنند؛ چیزی که بریتانیا برای دهه‌ها ندیده است. نیسان با تولید لیف و جوک جدید همچنان مسئول بخش عمده‌ای از تولید ماشین برقی بریتانیاست و جگوار لند روور نیز ماشین‌های برقی جدید خود را در میدلندز تولید می‌کند. اما این کافی نیست. دولت باید قوانین روشنی تدوین کند که به تولیدکنندگان امکان می‌دهد ماشین‌هایی که مشتریان می‌خواهند را بسازند، همزمان با تشویق به سرمایه‌گذاری بلندمدت. همچنین باید به توسعه مهارت‌ها و آموزش نیروی کار بپردازد. در نهایت، سوال کلیدی این است: آیا بریتانیا می‌تواند این دوره گذار چالش‌برانگیز را به فرصتی تبدیل کند، یا در مسابقه ماشین برقی عقب می‌ماند؟