صنعت خودرو بریتانیا این روزها روزهای سختی را می‌گذراند؛ اخیراً جگوار لندرور (JLR) حدود ۴۰۰۰ شغل خود را حذف کرد و این موضوع ابعاد بحران را به وضوح نشان داد. اما در میان این اخبار ناخوشایند، نشانه‌های مثبتی هم دیده می‌شود.
مک‌لارن با ۵۰۰ میلیون پوند سرمایه‌گذاری، دومین سایت تولید خود را در بریتانیا راه‌اندازی می‌کند و حداقل ۱۰۰۰ شغل مستقیم ایجاد خواهد کرد. این کارخانه برای تولید مدل‌های جدید و انتظاربخش این برند، از جمله یک شاسی‌بلند، استفاده می‌شود. در همین حال، نیسان ۱۷۰ میلیون پوند برای تولید مدل جدید کیکس (Kicks) در کارخانه ساندرلند سرمایه‌گذاری می‌کند و به حفظ شغل‌ها در منطقه وِرساید کمک خواهد کرد. جالب اینجاست که در بیانیه‌های مطبوعاتی هر دو شرکت، به ترتیب از نقل‌قول‌های نخست‌وزیر و وزیر تجارت بریتانیا استفاده شده است؛ نشانه‌ای روشن از اینکه دولت تولید ملی را جدی می‌گیرد و این می‌تواند تنها خبر خوبی باشد.
اما این announceها پرسش‌های بلندمدتی را هم به همراه دارد: هر دو پروژه کاملاً روی خودروهای درون‌سوز تمرکز دارند. مک‌لارن به دلیل نبود تقاضای کافی، تولید خودروهای برقی را به تعویق انداخته و نیسان نیز با کند شدن رشد فروش، برنامه‌های خودروی برقی خود را کاهش داده است؛ هرچند در حال مذاکره با شرکت چینی چری برای پر کردن بخشی از ظرفیت کارخانه است. از سوی دیگر، مینی هم تولید کوپر EV در آکسفورد را به دلیل عدم قطعیت در قوانین و سرعت پذیرش خودروهای برقی به تعویق انداخته است.
با وجود این، نیسان با مدل‌های لیف و جوک جدید هنوز بخش عمده‌ای از تولید خودروی برقی بریتانیا را بر عهده دارد و در ساخت کارخانه باتری سرمایه‌گذاری کرده است. JLR نیز در حال گسترش تولید برقی خود در این کشور است و مدل‌های رنج‌روور الکتریک، رنج‌روور GT و جگوار تایپ ۰۱ همگی در میدلندز تولید خواهند شد. اما بریتانیا در خطر عقب ماندن از کشورهایی مثل اسپانیا قرار دارد، جایی که فولکس‌واگن خودروهای برقی کوچک خود را تولید می‌کند و کارخانه جدیدی برای MG در حال ساخت است. شرکت‌های چینی نظیر لپ‌موتور و جیلی نیز در حال ساختن کارخانه‌های خودروی برقی در اروپای شرقی هستند؛ کارخانه‌های کاملاً جدیدی که بریتانیا دهه‌هاست شاهد نبوده است. کارشناسان می‌گویند دولت باید علاوه بر جشن گرفتن این اخبار خوب، قوانین شفافی ایجاد کند تا تولیدکنندگان بتوانند خودروهایی که مشتریان واقعاً می‌خواهند را بسازند و بفروشند، در حالی که سرمایه‌گذاری بلندمدت برای آینده برقی نیز تشویق می‌شود.
به نقل از ماشین باز این دو سرمایه‌گذاری بزرگ، در نگاه اول یک پیروزی برای صنعت خودرو بریتانیا به نظر می‌رسد؛ اما تصویری که در پس‌زمینه آن می‌بینیم، نگران‌کننده‌تر است. هر دو پروژه، یعنی کارخانه جدید مک‌لارن و تولید کیکس هیبریدی نیسان در ساندرلند، روی فناوری‌های احتراقی و هیبریدی تمرکز دارند، نه روی خودروهای کاملاً برقی. این موضوع نشان می‌دهد که سازندگان در شرایط فعلی، تقاضای بازار برای خودروهای برقی را هنوز آن‌قدر قوی نمی‌بینند که بتوانند ریسک تولید انبوه آن‌ها را در بریتانیا بپذیرند.
همزمان، رقبای اروپایی و چینی در حال پیشی گرفتن هستند. اسپانیا با جذب سرمایه‌های فولکس‌واگن و MG، و کشورهای اروپای شرقی با جذب شرکت‌هایی مثل لپ‌موتور و جیلی، در حال ساخت کارخانه‌های کاملاً جدید و مقیاس‌پذیر برای خودروهای برقی هستند؛ چیزی که بریتانیا دهه‌هاست تجربه نکرده است. حتی مینی هم تولید کوپر EV در آکسفورد را به تعویق انداخته است. تهدید اصلی این است که بریتانیا در زنجیره ارزش آینده خودرو، یعنی باتری‌سازی، تولید پیشرفته برقی و مهارت‌های نیروی کار تخصصی، از بقیه عقب بماند.
دولت باید روی دو محور کار کند: اول، ایجاد وضوح در قوانین مربوط به فروش خودروهای بدون آلایندگی (ZEV) تا تولیدکنندگان بتوانند برنامه‌ریزی بلندمدت کنند؛ و دوم، حمایت از سرمایه‌گذاری در زیرساخت‌های شارژ و کارخانه‌های باتری، همان‌طور که نیسان در ساندرلند انجام داده است. در غیر این صورت، شغل‌های امروز ممکن است به قیمت از دست دادن رقابت‌پذیری در آینده تمام شوند.