وقتی دنیای پرسرعت خودرو درگیر هایپرکارهای طراحی‌شده توسط آدریان نیوی، اخبار اقتصادی ناخوشایند و کانسپت‌های نظامی‌گونه‌ای مثل دریدنات است، ساده است که آستون مارتین DB12 را فراموش کنیم. این «سوپر تورر» شاید از ونتیج پایه کمتر دیده شود و در برابر ونکویش با موتور V۱۲ کمتر خاص به نظر برسد، اما در بسیاری از جهات دقیقاً همان ماشینی است که شخصیت آستون مارتین را بهتر از هر مدل دیگری نشان می‌دهد.
گستردگی عملکرد DB12 به قدری است که می‌توان آن را به یک تست گروهی داغ در برابر پورشه ۹۱۱ توربو اس، مسراتی گرنتوریسمو تروفئو و فراری فوق‌العاده امالفی برد؛ آنجا هم احتمالاً بنتلی کانتیننتال جی‌تی و نسخه تند AMG GT دعوت می‌شوند. حالا این رقابت بزرگ جذاب‌تر شده، چون سه سال پس از معرفی DB12، نسخه S رسیده تا آن را تیزتر کند. توان موتور ۲۰ اسب بخار بیشتر شده، وزن تا ۵۰ کیلوگرم کاهش یافته و تعلیق برای هم کنترل بدنه دقیق‌تر و هم راحتی بیشتر در سرعت‌های پایین تنظیم شده است. تغییرات جزئی‌تر هم قرار است حس فرمان تا مدیریت گیرش خودرو را بهبود دهند.
نسخه S در کنار DB12 معمولی عرضه می‌شود و جای هیجان دارد، چون آستون مارتین قبلاً همین مسیر را با یک GT رده بالا طی کرد و دی‌بی‌اس سوپرلجرای بسیار خوب را به دی‌بی‌اس ۷۷۰التیمیت بی‌نظیر تبدیل کرد. با نگاهی به گذشته، نشان‌های S روی مدل‌های سریع‌تر آستون از DB3 S سال ۱۹۵۳ دیده می‌شوند، اما هرگز به اندازه امروز گسترده و منظم استفاده نشده‌اند. در ونکویش دهه ۲۰۰۰، نسخه S بیشتر یک فیس‌لیفت بود تا نمایندگان بتوانند مشتریان را برای پرداخت مبلغی جدید دعوت کنند؛ رویکرد امروزی اما از ونتیج ۲۰۱۱ آغاز شد: S یک افزودنی واقعی به خانواده و گسترش‌دهنده مرزهای مدل است، نه صرفاً یک آپدیت میانه‌دوره. حالا باید دید آیا DB12 S جایگاهش را توجیه می‌کند و کجای اکوسیستم GT قرار می‌گیرد.
به نقل از ماشین باز
در نگاه اول، DB12 S تنها یک نسخه قدرتمندتر نیست؛ پاسخی است به فشاری که رقبای سرسخت ایجاد کرده‌اند. پورشه ۹۱۱ توربو اس، فراری امالفی، مسراتی گرنتوریسمو و بنتلی کانتیننتال جی‌تی هرکدام به نوعی مرزهای سرعت، لوکس بودن یا شخصیت را جابه‌جا کرده‌اند و آستون مارتین نمی‌توانست تنها به اعتبار برند تکیه کند. افزوده شدن ۲۰ اسب بخار و کاهش تا ۵۰ کیلوگرم وزن شاید بی‌اهمیت جلوه نکند، اما در کنار تنظیم مجدد تعلیق، فرمان و مدیریت گیرش نشان می‌دهد پروژه S بیشتر روی کیفیت رانندگی متمرکز بوده تا نبرد خشک اعداد. این دقیقاً همان نقطه‌ای است که یک GT مدرن باید در آن موفق شود: در سفرهای طولانی آرام و دنج باشد و در جاده کوهستانی یا پیست، پاسخگو، تیز و سرگرم‌کننده به نظر برسد. تجربه موفق DBS 770 Ultimate نشان داد آستون می‌داند چطور یک مدل خوب را به نسخه‌ای جاودانه تبدیل کند، بنابراین انتظار از DB12 S فراتر از تغییر چهرگی است. اگر تنظیمات جدید تعادل بین نرمی و نشست خودرو را حفظ کند، این مدل می‌تواند نه جانشین DB12 معمولی، بلکه گزینه مطلوب مشتریانی باشد که یک GT اصیل می‌خواهند، اما حاضرند برای تیزی بیشتر، بخشی از راحتی را فدا کنند. موفقیت نهایی اما به قیمت و جایگاه بازار وابسته است. در دنیایی پر از انتخاب‌های جذاب، خریدار تنها به خاطر نشان آستون مارتین به سراغ نسخه S نخواهد رفت؛ آنچه اهمیت دارد پختگی کاری، اعتمادسازی و حفظ ارزش مدل در بازار است. ماشین باز پیش‌بینی می‌کند DB12 S اگر اثبات کند روزمره‌تر و هیجان‌انگیزتر از رقبای هم‌قیمتش است، به یکی از جذاب‌ترین GTهای امروزی تبدیل خواهد شد؛ در غیر این صورت، بیشتر جذاب خواهان تفاوت‌های ظریف و مجموعه‌داران وفادار خواهد بود.