تجربه کردن سواری در پورشه 911 GT3 RS از دوران 997 یادآور لذتی است که تعادل میان چسبندگی و لغزش میتواند ایجاد کند. این ماشین به طور غیرقابلباوری توانسته تکنیکهای رانندگی را به سطح جدیدی برساند و احساس لذت مضاعف را در ما بیدار کند.
دوستی قدیمی میگوید هرکس در دنیای خودروها به یکی از سه دسته تقسیم میشود: اعم از موتور، طراحی یا شاسی. من همیشه به دسته شاسی تعلق داشتم، چون لذت بیشتری از احساس عملکرد خودرو زیر پایم میبرم تا صدا یا زیبایی فنی آن. با این حال، در زمانهای که خودروها با قدرت و گشتاور زیاد کاملاً خود را به مطابقت با قدرت چسبندگی میرسانند، کارهای جالبی که خودرو میتواند انجام دهد فراموش شده است.
با رانندگی در GT3 RS، متوجه شدم که جذابیت و لذت آن از تعادل بینظیری که در چسبندگی و لغزش دارد، ناشی میشود. شما میتوانید با گاز یا ترمز این خودرو را هدایت کنید و هرگز احساس نکنید که در حال رانندگی بیش از حد هستید. اینطور به نظر میرسد که طراحی این خودرو به گونهای است که برای لذت بردن واقعی از آن باید نوعی از خارج از پیشرفت فراتر رویم.