شعار معروف «یک زندگی، آن را زندگی کن» که در رالی افسانه‌ای Camel Trophy و به‌طور غیررسمی در میان لندرورها دهان‌به‌دهان می‌چرخد، معمولاً با دیفندرها و دیسکاوری‌های پر از لوازم ماجراجویی تداعی می‌شود؛ اما چرا فری‌لندر ۲ هم نباید سهمی از این جشن داشته باشد؟ این شاسی بلند پنج‌در خانوادگی که از ۲۰۰۶ تا ۲۰۱۴ تولید شد، هم توانایی واقعی آفرورد دارد و هم ظاهری خشن و «ساخته‌شده» (به تعبیر طراحش) که کاربرد عملی‌اش را برجسته می‌کند، او را در خانواده لندرور ریشه‌دار می‌سازد و از رقبای نرم‌تر و شهری‌تر آن دوران متمایز می‌کند.
فری‌لندر ۲ جانشین نسل اولی شد که از ۱۹۹۷ تا ۲۰۰۶ تولید می‌شد و امکاناتی پیشگامانه مثل کنترل شیب را برای اولین بار به این کلاس آورد. نسل دوم بزرگ‌تر، جادارتر، مجهزتر و قدرتمندتر بود، هرچند گران‌تر هم. در ۲۰۰۶ قیمت‌ها از ۲۱ هزار پوند برای TD4 S پایه تا ۳۴ هزار پوند برای ۳.۲ i6 HSE می‌رسید. امروز نمونه‌های سالم ۲۰۱۱ با حدود ۶۰ هزار مایل کارکرد هنوز به قیمتی نزدیک به ۱۰ هزار پوند به فروش می‌روند و حرف‌هایی هم مبنی بر کلکسیونی شدن این مدل در میان است. زیر کاپوت دو انتخاب وجود داشت: یک بنزینی ۳.۲ لیتری شش سیلندر ولوو با ۲۳۰ اسب بخار که با گیربکس اتوماتیک جفت می‌شد و مصرف سوختش به‌طرز وحشتناکی بالاست؛ و گزینه اصلی و پرطرفدار، دیزلی ۲.۲ لیتری پژو با نام TD4 که ۱۵۸ اسب بخار و گشتاور وحشتناک ۲۹۵ پوند-فوت در ۲۰۰۰ دور تولید می‌کرد.
در فیس‌لیفت ۲۰۱۰، موتور TD4 ده اسب از قدرتش کم شد اما گشتاور به ۳۱۰ پوند-فوت افزایش یافت و سیستم استارت-استاپ استاندارد شد. همین فضا ورژن قدرتمندتر SD4 با ۱۹۰ اسب بخار و گیربکس اتوماتیک شش‌سرعته ایسین را پدید آورد که از آن زمان ثابت کرده به‌شدت قابل‌اعتماد است. در ۲۰۱۱ هم نسخه جنجالی eD4 با دو چرخ متحرک و ۱۴۸ اسب بخار ظاهر شد که با وجود مصرف بهتر، فروش چندانی نداشت. تمام نسخه‌های دیگر به سیستم هوشمند چهارچرخ متحرک مجهز بودند که کوپلینگ مرکزی هالدکس در اولین نشانه از مشکلات، قدرت را به چرخ‌های عقب منتقل می‌کند. از ۲۰۰۹ نیز به‌جز نسخه پایته S، همه نسخه‌ها از سیستم Terrain Response لندرور بهره‌مند شدند که گشتاور، سیستم انتقال قدرت و کنترل کشش را بر اساس حالت‌های مختلف رانندگی تنظیم می‌کند. در کابین، کیفیت نهایی به پای بی‌ام‌و و آئودی‌های هم‌دوره نمی‌رسد؛ سرنشینان جلو صندلی‌های بلندی دارند و فضای کافی در اختیارشان است، اما صندلی عقب کمی تنگ است و صندوقچه هم شکل خوبی دارد اما بزرگ نیست. تیپ‌ها در طول عمر مدل از S ساده تا HSE مجهز متغیر بودند و در سال‌های پایانی، تیپ‌های اسپرت Dynamic و کامل‌ترین نسخه Metropolis خداحافظی پرشور فری‌لندر را رقم زدند.
اما به‌عنوان خریدار باید مراقب باشید: موتور دیزلی به تسمه تایم و پمپ آب تازه و تعویض روغن دوره‌ای با گرید درست نیاز دارد. کوپلینگ هالدکس هر ۲۰ هزار مایل نیاز به تعویض روغن و فیلتر دارد و صدای غرش بین ۴۰ تا ۵۰ مایل می‌تواند نشانه خرابی بلبرینگ‌های دیفرانسیل باشد. وجود توو‌بار هم زنگ خطری برای سیستم خنک‌کننده، گیربکس و ترمزهاست. در بخش قیمت‌ها، بازار از ۹۰۰ تا ۵۰۰۰ پوند برای نمونه‌های پربازدید اولیه شروع می‌شود، محدوده ۵ تا ۸ هزار پوند بهترین گزینه‌ها را در خود جای داده و نمونه‌های تمیز ۲۰۱۳ با یک مالک و کارکرد ۶۰ هزار مایل به نزدیک ۱۴ هزار پوند می‌رسند.