وقتی اخیراً برای اولین بار کانسپت رنو ۸ گوردینی را از نزدیک دیدم، ناخودآگاه یاد یک پژو افتادم. شاید دقیقاً همان چیزی نبود که طراحان رنو در ذهن داشتند، اما قول می‌دهم این را به‌عنوان تعریف می‌گویم. در سال ۲۰۱۸، پژو کانسپت e-Legend را رونمایی کرد؛ بازآفرینی کوپه ۵۰۴ که مقداری دی‌ان‌ای عضلانی ماشین‌های آمریکایی هم در آن دمیده شده بود. در همان رویداد، از ژیل ویدال، رئیس وقت طراحی پژو پرسیدم که آیا تا به حال به نسخه تولیدی فکر کرده‌اند و قول دادم اگر چنین کنند، در صف خریدارانش قرار خواهم گرفت. هشت سال بعد، e-Legend هنوز چیزی جز یک کانسپت نیست، اما به‌هیچ‌وجه فراموش نشده است.
وقتی رومن گوون، رئیس طراحی کانسپت رنو، کانسپت جدید ۸ گوردینی را به من نشان داد، باز هم با همان سرعت پرسیدم که آیا نسخه تولیدی در کار است و بار دیگر قول دادم که اگر تولید شود، در صف خرید خواهم بود. در عصر خودروهای شاسی‌بلندِ هرچه بزرگ‌تر و هایپرکارهایاحمقانه گران‌قیمت، ۸ گوردینی دقیقاً همان چیزی است که جهان بیشتر به آن نیاز دارد: یک دونفره نسبتاً کوچک و پایین که تمام تمرکزش بر لذت رانندگی است. برخلاف e-Legend که با زبان طراحی پژو در آن زمان در تضاد آشکار بود، ۸ گوردینی کاملاً با روند اخیر رنو برای طراحی‌های رترو-مدرن همسو است؛ شرکتی که با احیای ۵، ۴ و توینگو موفقیت بزرگی کسب کرده و گوون هم اعتراف کرده در حال جستجوی منابع الهام بعدی است.
با این حال، اگر ۵، ۴ و توینگو از «بزرگترین افتخارات» رنو هستند، ۸ بیشتر شبیه آلبوم «قطعات ناشناخته» است: چیزی برای هواداران، نه سیگنالی برای آینده. درست است که هر کانسپتی لزوماً نباید به تولید برسد، اما استدلال تجاری برای تولید ۸ گوردینی حداقل قابل تردید است؛ بازار مشخصی برای دونفره‌های برقی کامپکت وجود ندارد و با توجه به سرمایه‌گذاری رنو در آلپین، احیای یکی دیگر از برندهای عملکردی چندان معنا ندارد. اما یک مسیر وجود دارد: پلتفرم عملکردی آلپین (APP) که برای نسل بعدی A110 توسعه یافته و زیربنای رنو ۵ توربو 3E را هم تشکیل می‌دهد. این پلتفرم ماژولار است و می‌تواند چیدمان‌های مختلف نیرو و اندازه‌های باتری را تحمل کند، بنابراین استفاده از آن برای یک کوپه نسبتاً سبک کاملاً آسان خواهد بود.
البته باید صادقانه بگویم که این کاملاً حدس و گمان شخصی من است؛ هیچ اطلاعات داخلی‌ای ندارم که نشان دهد رنو حتی در حال بررسی برنامه‌های تولید برای این کانسپت است و تقریباً مطمئنم این اتفاق نخواهد افتاد. اما همان‌طور که با e-Legend پیش آمد، واقعاً ضایعه خواهد بود اگر ۸ گوردینی فقط یک کانسپت باقی بماند. با این حال، جای سؤال است که آیا طراحان رنو هشت سال دیگر هم از این کانسپت سؤال خواهند شد یا خیر.
به نقل از ماشین باز رنو در سال‌های اخیر استراتژی بسیار موفقی را در پیش گرفته است: احیای مدل‌های کلاسیک با طراحی رترو-مدرن و پیشرانه‌های برقی. موفقیت رنو ۵، رنو ۴ و توینگو به روشنی نشان داد که تقاضای قابل توجهی برای خودروهایی وجود دارد که نوستالژی را با تکنولوژی روز ترکیب می‌کنند. اما ۸ گوردینی در موقعیت کاملاً متفاوتی قرار دارد؛ این مدل برخلاف سه مدل دیگر، یک دونفره اسپرت و کم‌نخ است که به جای جمعیت‌پسندی، احساسات و اشتیاق رانندگان حرفه‌ای را خطاب قرار می‌دهد و درمیان طرفداران خالص برند جایگاه ویژه‌ای دارد.
نکته کلیدی این مطلب، پلتفرم عملکردی آلپین (APP) است. رنو با تولید رنو ۵ توربو 3E در محدوده بسیار محدود ۱۹۸۰ دستگاه و قیمت ۱۴۰ هزار پوند، نشان داد که مایل است پروژه‌های کم‌حجم و پریمیوم را امتحان کند و این پلتفرم ماژولار امکان تولید یک کوپه برقی سبک را فراهم می‌کند که می‌تواند به‌عنوان پرچمدار رترو-فیوچریستیک رنو عمل کند. البته باید توجه داشت که تولید انبوه ۸ گوردینی با توسعه برند آلپین در تضاد راهبردی قرار دارد و رنو بعید است بخواهد رقابت داخلی ایجاد کند. به نظر می‌رسد تنها راه ممکن، تولید در حجم بسیار محدود و قیمت بالا باشد، چیزی شبیه به آنچه رنو با ۵ توربو 3E انجام داد. در غیر این صورت، این کانسپت احتمالاً در موزه میراث رنو جای خواهد گرفت و مانند e-Legend پژو، تنها در یاد و خاطره هواداران باقی می‌ماند. با این حال، حتی اگر تولید هم نشود، کانسپت‌هایی از این دست نقش مهمی در تقویت تصویر برند رنو و نمایش توانمندی‌های طراحی آن ایفا می‌کنند.