صنعت خودرو بریتانیا این روزها روزهای سختی را می‌گذراند؛ خبر اخراج حدود ۴۰۰۰ نفر از نیروهای JLR به روشنی این را نشان داد. اما در میان این تاریکی‌ها، خبرهای روشنی هم وجود دارد: مک‌لارن قرار است حداقل ۱۰۰۰ شغل مستقیم ایجاد کند، به عنوان بخشی از سرمایه‌گذاری ۵۰۰ میلیون پوندی برای احداث دومین سایت تولیدی در بریتانیا که میزبان مدل‌های جدید این برند، از جمله یک شاسی‌بلند خواهد بود. در همین حال، نیسان نیز ۱۷۰ میلیون پوند سرمایه‌گذاری می‌کند تا مدل جدید کیکس (Kicks) را به کارخانه ساندرلند بیاورد و به حفظ شغل‌ها در آن منطقه کمک کند.
اینکه در بیانیه‌های مطبوعاتی هر دو شرکت، به ترتیب از نخست‌وزیر و وزیر تجارت بریتانیا نقل‌قول شده، نشان می‌دهد تولید در بریتانیا جدی گرفته می‌شود و این به خودی خود خبر خوبی است. این اعلامیه‌ها گستره استعداد مهندسی بریتانیا را از ابرخودروها تا مدل‌های عامه‌پسند به نمایش می‌گذارند؛ اما سوالاتی درباره چشم‌انداز بلندمدت ایجاد می‌کنند، زیرا هر دو پروژه کاملاً روی خودروهای درون‌سوز متمرکز هستند. مک‌لارن به دلیل نبود تقاضای کافی، تولید ماشین برقی را به تعویق انداخته و نیسان نیز به دلیل کندی رشد فروش، برنامه‌های EV خود را کاهش داده است.
این عقب‌نشینی‌ها درست پس از آن رخ می‌دهد که مینی هم تولید کوپر EV در آکسفورد را به دلیل عدم قطعیت در مقررات و سرعت استقبال از خودروهای برقی به تعویق انداخت. البته بریتانیا کاملاً بی‌حرکت نیست: نیسان با لیف و جوک جدید همچنان بخش عمده تولیدات برقی بریتانیا را بر عهده دارد و در ساخت کارخانه‌های باتری سرمایه‌گذاری کرده است. JLR نیز تولید برقی خود را در این کشور گسترش می‌دهد و رنج‌روور الکتریک، رنج‌روور GT و جگوار تایپ ۰۱ همگی در میدلندز ساخته خواهند شد.
با این حال، بریتانیا در خطر عقب ماندن از کشورهایی مانند اسپانیا است، جایی که گروه فولکس‌واگن خودروهای کوچک برقی تولید می‌کند و یک کارخانه جدید MG در حال ساخت است. شرکت‌های چینی از جمله لپ‌موتور و جیلی نیز در حال حمایت از تولید در کارخانه‌های موجود هستند و تلاش‌های فزاینده‌ای برای ساخت کارخانه‌های EV در اروپای شرقی وجود دارد، جایی که هزینه‌ها و دستمزدها کمتر است. این دوره گذاری بی‌نظیر و چالش‌برانگیز، دوباره ضرورت قوانین روشنی را برجسته می‌کند که به تولیدکنندگان اجازه دهد خودروهایی را که مشتریان می‌خواهند بسازند و بفروشند، در عین حالی که سرمایه‌گذاری بلندمدت را تشویق کند.
به نقل از ماشین باز این خبر نشان می‌دهد صنعت خودرو بریتانیا در یک دوراهی استراتژیک قرار دارد. از یک سو، سرمایه‌گذاری‌های مک‌لارن و نیسان نشان‌دهنده اعتماد به کیفیت مهندسی و نیروی کار ماهر بریتانیاست و ایجاد هزاران شغل در شرایط اقتصادی دشوار، قطعاً دستاوردی ارزشمند محسوب می‌شود. اما از سوی دیگر، تمرکز این پروژه‌ها روی موتورهای درون‌سوز، زنگ خطری جدی برای آینده بلندمدت این صنعت است. دلیل این امر روشن است: تقاضا برای خودروهای برقی کندتر از پیش‌بینی‌ها رشد می‌کند و خودروسازان ترجیح می‌دهند به جای زیرساخت‌های جدید، از پلتفرم‌های موجود سود ببرند. اما این رویکرد کوتاه‌مدت می‌تواند هزینه سنگینی به همراه داشته باشد. در حالی که بریتانیا روی مدل‌های درون‌سوز تمرکز دارد، رقبای اروپایی و چینی در حال ساخت کارخانه‌های تمام‌مقیاس برقی در اسپانیا و اروپای شرقی هستند؛ کارخانه‌هایی که بریتانیا دهه‌هاست چنین چیزی را ندیده است. پیش‌بینی ما این است که فاصله بریتانیا با کشورهای پیشگام در تولید EV طی چند سال آینده بیشتر خواهد شد، مگر آنکه دولت قوانین روشن‌تری برای تشویق سرمایه‌گذاری در زیرساخت‌های برقی ارائه دهد. تصمیماتی مثل تاخیر در تولید کوپر EV مینی و کاهش برنامه‌های نیسان نشان می‌دهد که عدم قطعیت مقرراتی، دشمن اصلی سرمایه‌گذاری است. با این حال، همه چیز تاریک نیست. حضور قوی نیسان در تولید برقی، توسعه JLR در میدلندز و حتی احتمال همکاری شرکت‌های چینی با کارخانه‌های بریتانیایی، می‌تواند پل عبور به سوی آینده برقی باشد. کلید موفقیت، ایجاد تعادلی بین تولید خودروهایی است که مردم امروز می‌خواهند و آماده‌سازی زیرساخت‌هایی است که فردا به آن نیاز خواهند داشت. دولت باید همزمان با جشن گرفتن اخبار خوب، روی راهبرد بلندمدت‌تر نیز متمرکز شود.