آستون مارتین در میان هیاهوی هایپرکارهای طراحی‌شده توسط آدریان نیوی، اخبار ناخوشایند اقتصادی و کانسپت‌های آفر-رود نظامی‌گونه (شاید همان Dreadnought را دیده باشید!)، گاهی فراموش می‌شود که مدل DB12 همچنان یکی از مهم‌ترین ماشین‌های این شرکت است. حالا اما نسخهٔ جدید DB12 S رسماً معرفی شده تا با ۲۰ اسب بخار قدرت بیشتر و تا ۵۰ کیلوگرم وزن کمتر، حس ورزشی‌تر و تیزتری را به مشتریان ارائه دهد.
این مدل که کمتر از Vantage و البته کمتر از Vanquish با موتور V12 دیده می‌شود، در واقع نماینده‌ترین محصول آستون مارتین محسوب می‌شود؛ ماشینی که به‌راحتی در یک تست گروهی نفس‌گیر رقبایی نظیر پورشه ۹۱۱ توربو S، مازراتی گرن‌توریسمو تروفئو و فراری آمالفی می‌درخشد. حالا این رقابت پرشور جذاب‌تر هم شده، چون سه سال پس از معرفی DB12 استاندارد، نسخهٔ S جمع را گرم کرده است.
در نسخهٔ S، علاوه بر افزایش قدرت، سیستم تعلیق مجدداً تنظیم شده تا هم کنترل بدنه بهتر و هم کیفیت سواری در سرعت‌های پایین مطلوب‌تر باشد. تغییرات جزئی نیز برای بهبود حس فرمان و کنترل یاو اعمال شده است. این مدل در کنار نسخهٔ استاندارد به فروش می‌رسد و خبر خوب این است که آستون مارتین پیش‌تر با همین رویکرد، DBS Superleggera را به شاهکار DBS 770 Ultimate تبدیل کرده بود.
از نظر تاریخی، پسوند S روی مدل‌هایی نظیر DB3 S در سال ۱۹۵۳ دیده می‌شد، اما هرگز به این گستردگی استفاده نشده بود. نسخهٔ S ونکوئیشِ نخست در واقع یک فیس‌لیفت بود تا فروشندگان مشتریان را برای ارقام بالاتر ترغیب کنند؛ اما از زمان Vantage در سال ۲۰۱۱، این پسوند به عنوان یک مدل مستقل و گسترش‌دهندهٔ دامنهٔ ماشین‌ها شناخته می‌شود. اکنون باید دید آیا DB12 S می‌تواند جایگاه خود را در اکوسیستم ماشین‌های GT توجیه کند.
به نقل از ماشین باز
معرفی DB12 S نشان می‌دهد آستون مارتین به جای توسعهٔ مدل‌های کاملاً جدید، بر روی ارتقای تدریجی محصولات فعلی خود تمرکز کرده است. در شرایطی که اخبار اقتصادی شرکت چندان امیدوارکننده نیست و توجه رسانه‌ها بیشتر به سوی پروژه‌های جنجالی نظیر هایپرکارهای امضادار آدریان نیوی معطوف شده، این مدل یادآوری می‌کند که قلب آستون مارتین همچنان برای گران‌توریزموهای اصیل می‌تپد.
نکتهٔ کلیدی این است که افزایش ۲۰ اسب بخاری به تنهایی چشمگیر نیست؛ اما ترکیب آن با کاهش وزن تا ۵۰ کیلوگرم و تنظیم مجدد تعلیق، نشانگر رویکردی همه‌جانبه به بهبود تجربهٔ رانندگی است. آستون مارتین پیش‌تر ثابت کرده که در این مسیر موفق عمل می‌کند؛ تبدیل DBS Superleggera به DBS 770 Ultimate نمونهٔ بارز توانمندی مهندسان این شرکت بود.
با این حال، سؤال اساسی این است که آیا DB12 S می‌تواند در برابر رقبای قدرتمندی چون پورشه ۹۱۱ توربو S و فراری آمالفی خودنمایی کند؟ پورشه بر دقت مهندسی آلمانی تکیه دارد و فراری بر احساسات ایتالیایی. آستون مارتین باید نشان دهد ترکیب بریتانیاییِ تجمل و ورزش‌بودن همچنان جذابیت خود را حفظ کرده است.
پیش‌بینی ما این است که DB12 S به یکی از محبوب‌ترین انتخاب‌ها در میان مجموعه‌داران تبدیل شود؛ چرا که مدل‌هایی نظیر ونکوئیش همیشه در دسترس نیستند و وانتاژ برای کسانی که به دنبال راحتی یک GT هستند، پاسخگوی کامل نیست. DB12 S در نقطهٔ طلایی این طیف قرار می‌گیرد و در صورت قیمت‌گذاری درست، می‌تواند تا معرفی نسل بعدی، چرخهٔ فروش برند را سالم نگه دارد.