در دنیایی که طراحی خودروها روزبه‌روز به سمت خشونت و تهاجم پیش می‌رود، رنو و هوندا مسیر متفاوتی را انتخاب کرده‌اند. هوندا سوپر-ان و رنو توئینگو، دو ماشین برقی کوچک و بامزه‌ای هستند که با چهره‌هایی دوستانه و قیمتی کمتر از ۲۰ هزار پوند، به رقابت با یکدیگر پرداخته‌اند. رنو با الهام از طراحی رترو دهه نود میلادی، توئینگوی جدید را به عنوان گزینه‌ای ارزان‌تر در کنار مدل‌های ۴ و ۵ خود معرفی کرده است، در حالی که هوندا از سنت خودروهای کِی (Kei) ژاپنی الهام گرفته و سوپر-ان را با ظاهری کارتونی و فضای داخلی شگفت‌انگیز برای اروپا ساخته است.
از نظر ظاهری، توئینگو با چرخ‌های بزرگ و طراحی گوه‌شکلش توجهات بیشتری را به خود جلب می‌کند و جزئیات ظریفی نظیر چراغ‌های جلویی که یادآور نسل اول توئینگو هستند، آن را به یک خودروی خاص تبدیل کرده است. اما سوپر-ان با وجود ابعاد کوچکتر، فضای داخلی بسیار بزرگ‌تری دارد؛ صندلی‌های عقب هوشمند آن فضای بار را به شدت کاربردی می‌کنند و جای پای سرنشینان را افزایش می‌دهند.
در بخش رانندگی، سوپر-ان با وجود قدرت کمتر (۹۴ اسب بخار)، حس پرهیجانی یک هاچ‌بک اسپرت را القا می‌کند و فرمان دقیق و تعلیق خوبش باعث می‌شود رانندگی با آن در شهر و پیچ‌ها بسیار لذت‌بخش باشد. توئینگو اما رویکردی متفاوت دارد؛ ۸۰ اسب بخار قدرت دارد و راحت‌تر است، اما در پیچ‌ها کمتر از هوندا چابک به نظر می‌رسد.
نقطه قوت اصلی توئینگو در فناوری برقی آن نهفته است؛ باتری بزرگتر و مصرف سوخت بهتری دارد و شارژ سریع‌تری را تجربه می‌کند، در حالی که برد سوپر-ان در جاده‌های سریع محدودتر است. در نهایت، اگرچه توئینگو طراحی دلنشین‌تر و برد بیشتری دارد، داوران برتری را به هوندا سوپر-ان داده‌اند؛ ماشینی که هم رانندگی سرگری‌کننده‌ای دارد و هم از نظر فضای بار مانند یک تاردیس عمل می‌کند.