تصور کنید به شما بگویند می‌توانید یک فورد نو را تقریباً با نصف قیمت بخرید و تنها کاری که باید بکنید سوار شدن به یک اتوبوس چارتر شده به مقصد آنتورپ در بلژیک است! احتمالاً همین الان چمدانتان را می‌بستید. این دقیقاً همان چیزی بود که در اوایل سال ۱۹۸۱ اتفاق افتاد؛ وقتی شرکت آلمانی «مارکانت» چنین پیشنهادی را در بریتانیا تبلیغ کرد. معامله فورد گرانادا غیا بهترین معامله بود، اما به طور متوسط ۲۵ درصد صرفه‌جویی در کار بود و حتی روی پرطرفدار گلف GTI فولکس‌واگن هم ۱۵ درصد تخفیف می‌گرفتید.
مارکانت با دور زدن کانال‌های تجاری عادی و کاملاً قانونی، ماشین‌ها را در بلژیک می‌خراند، وارد بریتانیا می‌کرد و پس از پرداخت مالیات‌ها، با استفاده از یک امتیاز ویژه که خودروهای وارداتی شخصی را از الزامات تأیید نوع ملی معاف می‌کرد، ثبت می‌کرد. واردکنندگان رسمی این کار را «حمله به ساختار بازاریابی» می‌دانستند، اما هانس گئورگ ویسنر، رئیس مارکانت، جواب تیزی داشت: «اگر واردکنندگان قیمت‌های بریتانیایی خود را به سطح قیمت‌های آلمان غربی برسانند، می‌توانند فردا مرا از کار بیندازند.» جالب اینجاست که دفتر بریتانیایی مارکانت، آپارتمانی درست بالای مقر اصلی شرکت VAG بود و از خود واردکننده فولکس‌واگن اجاره گرفته شده بود! البته یک ماه بعد، صاحبخانه او را به دلیل فعالیت غیرقانونی تجاری در آدرس مسکونی اخراج کرد.
تا آن زمان اما مارکانت بیش از حد توجه‌ها را جلب کرده بود. فولکس‌واگن تخمین زد از ۸۳۷ خودروی راست‌فرمانی که در یک‌سوم اول ۱۹۸۱ به صورت شخصی وارد شده بود، تنها ۲۶۰ مورد متعلق به نیروهای نظامی بود - یعنی همان کسانی که در اصل این معافیت برایشان در نظر گرفته شده بود. مجله Which? حدود ۳۵ هزار درخواست برای کیت «چگونه این کار را انجام دهیم» دریافت کرد و واردات شخصی در سال ۱۹۸۱ به بیش از ۴۰ هزار از ۱.۵ میلیون خودروی نو ثبت‌شده در بریتانیا رسید. البته خطراتی هم در کار بود؛ یکی از خوانندگان به نام برایان، ۲۳۰۰ پوند صرفه‌جویی کرد اما فهمید آئودی کوپه‌ای که پیش‌پرداخت کرده بود، ۷۰۰ پوند از آپشن‌هایش شامل فرمان برقی، شیشه‌های برقی و قفل مرکزی محروم است!
در نهایت، این حباب آرام آرام باد کرد. نرخ ارز فاصله قیمت‌ها را کم کرد، دیلرهای بریتانیایی مجبور به «جنگ قیمت» شدند و دستورالعمومی اروپایی مقرر کرد که قیمت‌های قبل از مالیات خودروها نباید بین کشورهای عضو بیش از ۱۲ درصد تفاوت داشته باشد. در اواخر دهه ۱۹۹۰ با تقویت پوند، کمی احیا شد، اما رشد تأمین مالی خودرو و پیچیدگی‌های برگزیت، این مزیت مالی را برای همیشه از بین برد.