به گفته منابع آگاه، داسیا در حال آماده‌سازی خط تولید «هیپستر» (Hipster) در چین است؛ مینی‌کار الکتریکی چهارنفره‌ای که قرار است از سال ۲۰۲۷ به عنوان رقیب مستقیم فیات مولتی‌پلینا (Fiat Multiplina) به بازار عرضه شود. قیمت پایه این خودرو کمتر از ۱۰ هزار پوند (حدود ۹,۵۰۰ پوند در بریتانیا) خواهد بود. هیپستر که سال گذشته به عنوان یک کانسپت رونمایی شد، در زیر اسپرینگ (Spring) جدید جای می‌گیرد و بر اساس مقررات کوادری‌سیکل L7e طراحی شده است؛ همان دسته‌بندی که سایلنس S04 و فیات مولتی‌پلینا هم در آن قرار دارند. گفته می‌شود موتوری ۲۰ اسب‌بخاری و باتری ۱۵ کیلووات‌ساعتی این خودرو را به حرکت درمی‌آورند.
مسیر پروژه هیپستر اصلاً هموار نبوده است. دنیس لووت، مدیرعامل پیشین داسیا، قصد داشت این خودرو را در اواخر ۲۰۲۶ با قیمتی حدود ۱۱,۲۰۰ پوند عرضه کند، اما لوکا دمئو، مدیرعامل وقت گروه رنو، تصمیم گرفت نسل جدید اسپرینگ به جای آن بر اساس رنو توینگوی احیا شده و در اسلوونی ساخته شود. پس از رفتن لووت و نشستن فابریس کامبولیو بر صندلی مدیرعامل، دستورکار پروژه عوض شد: بررسی یک نسخه دو نفره با استاندارد سبک‌تر L6، کاهش چشمگیر قیمت هدف و بازبینی کلی محصول. تولید هم به کارخانه شی‌یان چین منتقل شد؛ همان جایی که نسل اول اسپرینگ تا ژوئیه ۲۰۲۶ ساخته می‌شد.
داسیا الان با دو چالش بزرگ روبه‌روست: وزن و هزینه تولید. مقررات L7e حداکثر وزن ۴۵۰ کیلوگرم (بدون باتری)، توان ۲۰ اسب بخار و نهایت سرعت ۵۶ مایل بر ساعت را اجبار می‌کند. تیم مهندسی چینی در حال کاوش در راه‌های کاهش وزن است؛ از جمله استفاده از پنل‌های پلاستیکی به سبک امی (Ami)، هرچند دیوید دوران، مدیر طراحی داسیا، آن‌ها را در قیاس با فولاد گران می‌داند. ابعاد نهایی تقریباً مثل کانسپت می‌ماند: ۱.۵۵ متر عرض، ۱.۵۳ متر ارتفاع و ۳ متر طول؛ یعنی تقریباً هم‌اندازه مینی کلاسیک آستین.
نقشه‌های ثبت اختراع کشف شده نشان می‌دهد طراحی نهایی خیلی از کانسپت ۲۰۲۵ فاصله نگرفته و فقط ضربه‌گیرها، جلوپنجره و امضای نورانی بازطراحی شده‌اند. شیشه‌های جلویی حالا دو تکه شده‌اند و قسمت پایینی آن‌ها مانند امی به بالا باز می‌شود. مهم‌ترین تغییر اما در عقب است؛ درِ دو تکه‌ی کانسپت جای خود را به یک درِ لولایی از کنار به سبک لندرور دیفندر داده است. گفته می‌شود نسخه نهایی هیپستر سال آینده رونمایی شود، هرچند پروژه هنوز منتظر تایید نهایی مدیریت ارشد است.
به نقل از ماشین باز داسیا در سال‌های اخیر به برند «ارزان اما پرفروش» گروه رنو تبدیل شده و پروژه هیپستر نشان می‌دهد این استراتژی با قدرت ادامه دارد. نکته جالب اینجاست که خودرویی که ابتدا فقط جانشین اسپرینگ در نظر گرفته می‌شد، اکنون به نمادی از تغییر مسیر کل شرکت تبدیل شده است. گروه رنو پس از شکست مذاکرات با فولکس‌واگن بر سر توسعه پلتفرم خودروی ID1، مجبور شد جایی برای تولید اقتصادی پیدا کند و چین بهترین گزینه بود. حضور در کارخانه شی‌یان به داسیا اجازه می‌دهد از قطجات نسل قبلی اسپرینگ استفاده مجدد کند و هزینه‌های توسعه را به شدت پایین بیاورد. اما چالش اصلی همچنان وزن است؛ مقررات L7e محدودیت‌های سخت‌گیرانه‌ای دارد و پنل‌های پلاستیکی، با وجود سبک بودن، گران تمام می‌شوند. از نظر رقابتی، هیپستر با قیمت زیر ۱۰ هزار پوند می‌تواند حساب فیات مولتی‌پلینا و سایر کوادری‌سیکل‌های اروپایی را بر هم بزند. این خودرو برای بازارهای شهری اروپا جذاب است، اما باید دید مشتریان چقدر حاضرند حداکثر سرعت ۵۶ مایل بر ساعت و توان ۲۰ اسب بخار را بپذیرند. موفقیت این پروژه به ایجاد تعادل بین قیمت، وزن و شیمی باتری بستگی دارد؛ چیزی که تیم مهندسی چینی باید در سال آینده ثابت کند.