بنتلی تصمیم گرفته به جای چسبیدن به برنامه جسورانه «همه چیز الکتریک تا ۲۰۳۰»، استراتژی انعطاف‌پذیرتری را پیش بگیرد. این برند در سال ۲۰۲۰ اعلام کرده بود تا پایان این دهه موتورهای احتراقی را کنار می‌گذارد، اما حالا با کُند شدن تقاضا برای خودروهای الکتریک لوکس و تغییر رویکرد مقررات‌گذاران، ایده ثابت و تک‌مسیر را کنار گذاشته است.
بر این اساس، برقی شدن بنتلی تورکال یک سال به تأخیر افتاد و شرکت در حال توسعه طیف جدیدی از هیبریدهای پلاگین است. انتظار نمی‌رود مدل دیگری روی پلتفرم PPE مشتق‌شده از پورشه که تورکال از آن استفاده می‌کند، ساخته شود؛ خودروی الکتریک بعدی احتمالاً پس از ۲۰۳۰ و بر پایه نسخه‌ای از معماری SSP نسل بعدی گروه فولکس‌واگن عرضه خواهد شد.
فرانک-اشتفان والیزر، مدیرعامل بنتلی، در مراسم پیش‌نمایش تورکال به اتوکار گفت که برنامه‌های گذشته با نحوه تکامل بازار خودرو در دهه ۲۰۲۰ همخوانی ندارند. او تأکید کرد که «برنامه‌ریزی قابل پیش‌بینی» از بین رفته و برند باید واکنش‌گرتر باشد؛ به ویژه در شرایطی که مقررات‌ها مرتباً تغییر می‌کنند.
در راستای همین انعطاف‌پذیری، زمان توسعه مدل‌های جدید بنتلی به ۴۸ ماه کاهش یافته و هدف کاهش آن به ۳۶ ماه است. شرکت همچنین در نظر دارد در آینده خودروهای الکتریک و هیبریدی پلاگین را روی یک خط تولید مونتاژ کند. با این حال، تورکال نسخه هیبریدی نخواهد داشت؛ هم به دلیل پلتفرم اختصاصی الکتریک و هم برای جلوگیری از هم‌پوشانی با بنتیگا و حفظ هویت محصولات.
به نقل از ماشین باز
این تغییر رویکرد نشان می‌دهد حتی برندهای لوکس هم به اندازه برندهای حجم‌ساز در برابر نوسانات بازار و قوانین آسیب‌پذیرند. بنتلی متوجه شده که تعهد زودهنگام به یک تاریخ مشخص، وقتی تقاضا برای الکتریک لوکس، زیرساخت‌ها و سیاست‌های دولت‌ها هنوز بی‌ثبات است، می‌تواند ریسک تجاری بزرگی باشد. تمرکز جدید روی ترکیب موتورهای احتراقی، هیبریدی پلاگین و الکتریک، به شرکت اجازه می‌دهد سبد محصول را با سرعت بیشتری با خواسته مشتریان تنظیم کند و از فروش برندهای رقیبی که هنوز روی موتورهای بنزینی تمرکز دارند، جا نماند.
تأخیر تورکال و عدم استفاده گسترده از پلتفرم PPE می‌تواند هزینه‌ها را افزایش دهد، اما در عین حال خطر سرمایه‌گذاری سنگین روی یک مسیر انحصاری را کاهش می‌دهد. اهمیت واقعی این استراتژی در تولید و توسعه نهفته است: اگر بنتلی بتواند زمان توسعه را به ۳۶ ماه برساند و انواع پیشرانه‌ها را روی یک خط تولید بسازد، چابکی‌اش به شکل قابل توجهی بالا می‌رود. در کوتاه‌مدت، هیبریدهای پلاگین احتمالاً نقش اصلی را در حفظ حاشیه سود بنتلی بازی می‌کنند؛ در حالی که الکتریک شدن کامل به پس از ۲۰۳۰ موکول می‌شود. موفقیت این راهبرد به توانایی شرکت در کاهش هزینه‌ها، حفظ کیفیت لوکس و متقاعد کردن مشتریان به ارزش هیبریدهای پلاگین بستگی دارد.
در نهایت، این تصمیم یک عقب‌نشینی ساده نیست، بلکه تغییر مسیر از «وعده آینده الکتریک» به «مدیریت ریسک در زمان حال» است. بنتلی دیگر فقط به دنبال ساختن خودروهای پاک نیست؛ بلکه می‌خواهد در هر لحظه، ترکیب درست و سودآور را برای بازارهای مختلف داشته باشد. اگر این برنامه به درستی اجرا شود، می‌تواند الگوی واقع‌بینانه‌تری برای برندهای لوکس در برابر چالش‌های الکتریک شدن باشد.