«سیر» (Ceer)، نخستین خودروساز بومی عربستان، از دو مدل اول خود با طراحی‌ای به‌شدت جسورانه رونمایی کرده است؛ یک سدان و یک شاسی‌بلند لوکس و پرقدرت با نام تجاری Exobot. این شرکت که در سال ۲۰۲۲ با سرمایه مشترک صندوق سرمایه‌گذاری عمومی عربستان (PIF) و فاکسکان تایوانی تأسیس شد، جوانه پروژه «چشم‌انداز ۲۰۳۰» ریاض برای رهایی از وابستگی یک‌جانبه به نفت است. هدف نهایی، عرضه هفت مدل خودرو تا سال ۲۰۳۰ و احتمال صادرات جهانی است.
دو مدل Exobot با فرم گوه‌ای تند، سقف شیشه‌ای عظیمی که به گفته شرکت بزرگ‌ترین در میان خودروهای امروزی است، و درهای پروازکلاغیِ به ضخامت یک طرف کامل بدنه شناخته می‌شوند. خودروها ستون B ندارند و درها طوری طراحی شده‌اند که دقیقاً در همان فضای یک در معمولی باز می‌شوند. چراغ‌های روز روشن با ۳۲ عنصر، ادای احترامی به سال ۱۹۳۲ (سال اتحاد عربستان) هستند. در کابین، صفحه لمسی کنار دکمه‌های فیزیکی می‌نشیند و فناوری‌هایی مثل فرمان سیم‌چرخ، سیستم سرمایشی «هالو»، و شیشه جلوی روکش‌دار با نقره برای دفع گرما به چشم می‌خورد.
زیربنای فنی Ceer حاصل همکاری با فاکسکان، بی‌ام‌و، ریماک کرواسی (موتور عقب) و هیوندای ترانسیس (موتور جلو) است. مدل‌های پرچمدار بیش از ۱۱۰۰ اسب بخار قدرت، شتاب ۲٫۱ ثانیه‌ای تا ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت، سیستم لانچ کنترل و حالت دریف خواهند داشت. مدیرعامل شرکت، جیمز دی‌لوکا، گفته تولید انبوه از ژانویه ۲۰۲۷ آغاز می‌شود و تحویل خودروها به مشتریان از مارس همان سال انجام خواهد گرفت.
بازاریابی اولیه روی عربستان و کشورهای حاشیه خلیج فارس متمرکز است؛ جایی که سهم خودروهای برقی از بازار ۸۰۰ هزار دستگاهی کشور در حال حاضر تنها حدود ۳ درصد است. پس از این دو مدل، پنج خودروی دیگر شامل یک سدان، یک شاسی‌بلند و یک شاسی‌بلند کوپه از سال آینده، و مدل‌های جمع‌وجورتر از ۲۰۲۸ روانه بازار خواهند شد. دی‌لوکا تاکید می‌کند که برنامه تجاری تا ۲۰۳۰ روی همین بازار منطقه‌ای متمرکز است، اما می‌گوید «هرگز نگویید هرگز» و تأیید می‌کند که پلتفرم شرکت می‌تواند در صورت تمایل بازار، موتورهای پلاگین هیبرید یا فناوری افزایش‌دهنده برد را با کمترین تغییرات طراحی در خود جای دهد.
به نقل از ماشین باز : رونمایی از Ceer نشان می‌دهد که «چشم‌انداز ۲۰۳۰» عربستان از شعار به ورق فلز رسیده است. این پروژه فراتر از یک برند جدید است؛ ریاض می‌خواهد کل اکوسیستم خودروسازی را در خاک خودش بکاراندازد: لوکید در یک سوی کارخانه، هیوندای ترانسیس در سوی دیگر، پنج تأمین‌کننده جهانی سطح یک و وعده ۳۰ هزار شغل مستقیم و غیرمستقیم. در کشوری که کمتر از ۳ درصد بازار ۸۰۰ هزار دستگاهی‌اش برقی است، تولید سدان و شاسی‌بلند ۱۱۰۰ اسب بخاری ممکن بازگشت‌ناپذیر به نظر برسد، اما استراتژی روشن است: مدل‌های پرچمدار برای ساختن اعتبار و جلب توجه، و سپس گسترش به سگمنت‌های پایین‌تر از سال ۲۰۲۸.
طراحی رادیکال اکسوبات که مستقیماً با دستور محمد بن سلمان شکل گرفته، شمشیر دو لبه است؛ به یاد ماندنی بودن، اما همراه با ریسک آزمایشی بودن. شاخص‌های فنی مثل شتاب ۲٫۱ ثانیه‌ای، فرمان سیم‌چرخ و سیستم سرمایش هالو، Ceer را در زمین لوکس و پرفورمنس قرار می‌دهد؛ جایی که رقیبانی چون لوکید، ریمک و تسلا حاضرند. در عین حال، پلتفرم منعطفی که موتورهای ریمک و هیوندای را کنار هم می‌نشاند و قابلیت پذیرش سیستم‌های پلاگین هیبرید را دارد، یک سپر هوشمند در برابر افت تقاضای جهانی برای خودروهای برقی است.
تجربه جیمز دی‌لوکا در وین‌فست مهم است؛ او هزینه عجله کردن را از نزدیک دیده و استعاره «رستوران ایتالیایی محلی» نشان‌دهنده نظم نادری در میان استارتاپ‌های برقی است. البته چالش‌ها جدی‌اند: صندوق PIF در پروژه‌هایی مثل نئوم هزینه‌ها را کاهش داده و انتقاداتی درباره حقوق بشر نیز وجود دارد. با این حال، خودرو برخلاف پروژه‌های شهری، محصولی ملموس است که پیشرفتش را می‌توان سنجید. آینده Ceer به اجرای بی‌نقص در ۲۰۲۷، افزایش تدریجی محتوای محلی (۴۵ درصد تا ۲۰۳۴) و وفاداری به تعهدات تأمین مالی تا ۲۰۴۰ بستگی دارد.