آیا یک ماشین الکتریکی نزدیک به دو تنی می‌تواند خودش را یک «هات‌هچ» بنامد؟ این سوالی است که در تست تقابلی کوپرا بورن VZ فیس‌لیفت شده و واکسول موکا GSE جدید به آن پاسخ می‌دهیم. بورن VZ با پلتفرم خالص الکتریکی، ۳۲۲ اسب بخار قدرت، چرخ‌های محرک عقب و برد ۳۸۸ مایلی (WLTP) ظاهر شده است؛ در حالی که موکا GSE با ۲۷۷ اسب بخار، پیش‌رانندگی جلو، وزن ۴۰۰ کیلوگرم سبک‌تر و حدود ۱۰,۵۰۰ پوند قیمت پایین‌تر، رقیب بعیدی به نظر می‌رسد. هر دو شتاب صفر تا ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت زیر ۶ ثانیه دارند، اما تفاوت در فلسفه طراحی آنها است: بورن یک مینی‌ام‌پی‌وی با پلتفرم اختصاصی الکتریکی است و موکا در قلب یک خودروی درون‌سوز باقی می‌ماند.
بورن VZ در جوانان طرفدار دارد؛ طراحی جسورانه با دیفیوزر عقب برجسته و پالت رنگی خاکستری‌اش، توجه نسل جوان را جلب می‌کند. در حرکت، کوپرا ترکیبی از ظرافت و قدرت ارائه می‌دهد: صدای مصنوعی کابین در حالت اسپرت، تعلیق تطبیقی ۱۵ حالته و فرمان دقیق، رانندگی با موتور عقب را لذت‌بخش می‌کند. کارایی واقعی ۴.۴ مایل بر کیلووات ساعت و شارژ سریع ۱۸۵ کیلوواتی، آن را به یک خودروی الکتریکی بسیار کاربردی تبدیل کرده است. تنها نقطه ضعف برجسته، ترمزهایش هستند که در رانندگی پرتعهدانه حساسیت چندان مطمئنی ارائه نمی‌دهند.
از سوی دیگر، موکا GSE برخلاف ظاهر خانوادگی‌اش، شخصیتی سرکش و مدرن‌ستیز دارد. فرمان با حس هیدرولیک خالص، ترمزهای Alcon و دیفرانسیل Torsen، نشانه‌های یک خودروی توسعه‌یافته توسط علاقه‌مندان واقعی به رانندگی است. اگرچه در جاده‌های شکسته سفت‌تر و پر سر و صداتر از بورن است و برد ۲۰۱ مایلی‌اش با رانندگی پرانرژی به سرعت نصف می‌شود، اما در جاده‌های پیچ‌درپیچ خوش‌درخشید و برای کسانی که به دنبال تجربه‌ای قدیمی‌مدرن هستند، جذاب است.
در نهایت، اگرچه هر دو خودرو امتیاز چهار ستاره از پنج می‌گیرند، برنده مسابقه کوپرا بورن VZ است: همه‌کاره‌تر، جادارتر، کارآمدتر و لذت‌بخش‌تر در رانندگی. اما واکسول موکا GSE با روحیه لاابالی و قیمت مناسب، گزینه‌ای جذاب به عنوان «ماشین دوم سرگرم‌کننده» است. هر دو نشان می‌دهند که آینده الکتریکی می‌تواند سرگرم‌کننده باشد.
به نقل از ماشین باز
ظهور هات‌هچ‌های الکتریکی نشان‌دهنده یک تحول مهم در صنعت خودروسازی است. کوپرا بورن VZ و واکسول موکا GSE هر دو ثابت می‌کنند که خودروهای الکتریکی لزوماً خسته‌کننده نیستند، اما هر کدام مسیر کاملاً متفاوتی را دنبال می‌کنند. بورن VZ با پلتفرم اختصاصی MEB گروه فولکس‌واگن، نشان می‌دهد که یک پلتفرم الکتریکی خالص چه مزایایی دارد: مرکز ثقل پایین، فضای داخلی جادارتر، چرخ‌های محرک عقب بدون نیاز به تونل کاردان، کارایی بالا و برد فوق‌العاده. این ماشین استانداردی جدید برای هات‌هچ‌های الکتریکی تعیین می‌کند، حتی اگر قیمت ۴۸ هزار پوندی آن بسیاری را دلسرد کند.
اما موکا GSE جایگاه متفاوتی در بازار دارد. این خودرو بر پایه پلتفرمی ساخته شده که در اصل برای خودروهای درون‌سوز طراحی شده بود، و همین موضوع وزن سبک‌تر و قیمت پایین‌تر را ممکن می‌کند. اگرچه از نظر تکنولوژی باتری و شارژ عقب‌مانده است، اما شخصیت سرکش، فرمان هیدرولیک با حس فیزیکی و ارتباط مستقیم با جاده، آن را برای پاره‌ای از علاقه‌مندان به رانندگی جذاب می‌کند. این یادآوری مهمی است که گاهی اوقات «کمتر بودن» می‌تواند «بیشتر بودن» را معنا دهد - حداقل برای کسانی که تجربه رانندگی خالص را بر اعداد و ارقام ترجیح می‌دهند.
پیش‌بینی می‌شود که با کاهش هزینه‌های باتری و بلوغ پلتفرم‌های الکتریکی، شکاف بین این دو نوع خودرو در آینده کمتر شود. برنده‌های بازار کسانی خواهند بود که بتوانند همزمان هم کارایی و برد بورن و هم سرگرمی و قیمت مناسب موکا را ارائه دهند. همچنین احتمال دارد شاهد بازگشت نام‌های تاریخی مانند VXR و توسعه بیشتر برندهای عملکرد در بازار الکتریکی باشیم.