قیمت سوخت در بریتانیا به شدت افزایش یافته و فشار سنگینی بر جیب مردم و کسب‌وکارها وارد می‌کند. دیزل اکنون به مرز ۲ پوند در لیتر نزدیک شده و حدود ۱۰۰۰ جایگاه سوخت‌گیری در سراسر بریتانیا این سوخت را با قیمت ۱۹۹.۹ پنس در لیتر عرضه می‌کنند. تیم ری، مدیر شرکت Multimodal Logistics در فلیکس‌تاو و نایب‌رئیس انجمن حمل‌ونقل جاده‌ای، می‌گوید هزینه سوخت‌رسانی به ناوگان ۸۰ کامیون ۴۴ تنی او هفتگی حدود ۲۰ هزار پوند بیشتر از گذشته شده است. قیمت میانگین دیزل (بدون مالیات بر ارزش افزوده) از حدود ۱.۰۸ پوند پیش از جنگ در ایران به نزدیک ۱.۶۵ پوند رسیده است. او هشدار می‌دهد که سوخت در شرایط عادی حدود یک‌سوم هزینه‌های یک شرکت حمل‌ونقل را تشکیل می‌دهد، اما اگر این سهم به ۵۰ درصد برسد، فضای بسیار کمی برای فعالیت باقی می‌ماند و کسب‌وکارها به زودی درگیر بحران خواهند شد.
در میان این فشارها، اد دیوی، رهبر حزب لیبرال دموکرات، از دولت کارگر خواسته تا تا کریسمس مالیات بر سوخت را ۱۰ پنس در لیتر کاهش دهد و افزایش برنامه‌ریزی‌شده ۳ پنسی در ژانویه را لغو کند. در حالی که جیمز هیتچمن از سایت مقایسه قیمت PetrolPrices و سایمون ویلیامز از RAC پیش‌بینی می‌کنند دیزل به زودی از رکورد تابستان ۲۰۲۲ عبور کند، دیدگاه کارشناسان درباره بنزین دوگانه است. نیجل دریفیلد، استاد اقتصاد سوخت در دانشکده کسب‌وکار وارویک، می‌گوید قیمت ۲ پوندی بنزین «غیر واقعی نیست»، اما احتمال آن بیشتر از قطعیتش است. در مقابل، هیتچمن انتظار دارد بنزین در کوتاه‌مدت به مرز ۱۷۵ پنس برسد و تا رسیدن به ۲ پوند، بریتانیا باید با مشکلات پایدار در تأمین جهانی مواجه شود.
خبر خوب این است که در حال حاضر نشانه‌ای از کمبود فیزیکی سوخت در بریتانیا وجود ندارد. هیتچمن تأکید می‌کند که بریتانیا بنزین بیشتری از مصرف خود تولید می‌کند و رانندگان نباید نگران کمبود فوری باشند؛ رویدادهای جهانی بیشتر روی قیمتی که می‌پردازیم اثر می‌گذارند تا بر موجودی سوخت. اما نیک باتلر، معاون سابق BP، محتاط‌تر است و می‌گوید اگر اوضاع وخیم‌تر شود، سهمیه‌بندی سوخت نیز قابل کنترل نخواهد بود. او معتقد است تنش‌ها در تنگه هرمز و دریای سرخ می‌تواند دو مسیر کلیدی حمل نفت را همزمان مختل کند و ذخایر استراتژیک نیز به قدری کاهش یافته‌اند که دیگر نمی‌توانند تقاضا را پوشش دهند.
حتی اگر سهمیه‌بندی اتفاق نیفتد، اوضاع برای رانندگان دردناک خواهد بود. بر اساس داده‌های دفتر آمار ملی، میانگین هزینه سالانه بنزین برای هر خانوار حدود ۱۵۰۰ پوند است و برای خانواده‌های دارای فرزند تقریباً دو برابر این رقم تخمین زده می‌شود. دریفیلد می‌گوید افزایش حدود ۴۰ پنسی قیمت از سطح ۱۳۰ پنسی، به معنای هزینه اضافی سالانه حدود ۷۵۰ پوند است و پرسش اینجاست که چند خانواده عادی سال پیش این مبلغ را مازاد داشتند. در همین حال، خزانه‌داری بریتانیا تأکید کرده که تصمیمات مالیاتی بر عهده صدراعظم است و در پاسخ به شایعات و پیشنهادها به طور معمول اظهارنظر نمی‌کند. تیم ری نیز هشدار می‌دهد پیامدهای این بحران فراتر از بخش حمل‌ونقل خواهد بود: هزینه‌ها در قفسه‌های سوپرمارکت‌ها و انبارها بالا می‌رود و در نهایت توسط همه ما در هزینه‌های روزمره احساس می‌شود.
به نقل از ماشین باز : این گزارش نشان می‌دهد بحران قیمت سوخت دیگر تنها دغدغه رانندگان فردی نیست، بلکه به تهدیدی برای کل زنجیره تأمین و اقتصاد بریتانیا بدل شده است. افزایش هزینه ناوگان‌های تجاری به معنای گران‌تر شدن کالاهای مصرفی در قفسه فروشگاه‌هاست، زیرا هزینه حمل‌ونقل در نهایت توسط مصرف‌کننده پرداخت می‌شود. اختلاف نظر کارشناسان درباره بنزین نکته مهمی است: عده‌ای بر این باورند که عرضه فعلی اروپا کافی است و قیمت‌ها به زودی آرام می‌شوند، در حالی که دیگران هشدار می‌دهند ذخایر به حدی کاهش یافته که هر اختلال جدید در تنگه هرمز یا خطوط لوله عربستان می‌تواند وضعیت را تشدید کند. در کنار آن، بحث سهمیه‌بندی، هرچند هنوز محتمل نیست، فشار مضاعفی بر افکار عمومی می‌گذارد و شفافیت دولت را می‌طلبد. کاهش ۱۰ پنسی مالیات سوخت تا کریسمس یکی از پیشنهادهای فوری است، اما با توجه به کسری بودجه، دولت احتمالاً مقاومت خواهد کرد. برای خانواده‌ها، حدود ۷۵۰ پوند هزینه اضافی در سال، فشاری مضاعف در کنار سایر هزینه‌های زندگی ایجاد می‌کند، به ویژه برای خانواده‌های دارای فرزند. ماشین باز معتقد است که نظارت بر روند قیمت نفت و تصمیمات اوپک پلاس در هفته‌های پیش رو اهمیت زیادی دارد و رانندگان باید آماده نوسانات بیشتری باشند، چرا که تا زمان تداوم بی‌ثباتی ژئوپلیتیک، آرامش در پمپ بنزین‌ها بعید به نظر می‌رسد.