همه عاشق سفرهای جاده‌ای هستند، و شاید من بیشتر از بقیه این عشق را در خون داشته باشم. وقتی ایمیلی از مجله خواهری «Classic & Sports Car» رسید و گفت کوله‌بارم را ببندم و راهی اسکاتلند شوم، از خوشحالی در پوست خود نمی‌گنجیدم. قرار بود برای عکاسی از خودروهای کلاسیک، از گلاسگو تا اینورنس و تقریباً تمام جای بین آن‌ها را زیر پا بگذارم، و انتخاب من برای این مأموریت کوپرا فورمنتور VZ5 بود؛ مدلی که موتور پنج‌سیلندر توربوشارژرش بهترین هم‌سفر این مسیر طولانی می‌شود.
۳۳۰ مایل اول در بزرگراه، استعداد پنهان این کراس‌اور را در رانندگی طولانی‌مسیر نشان داد؛ صندلی‌های باکت فوق‌العاده راحت و گشتاور عالی در دورهای پایین باعث شد بعد از شش ساعت رانندگی، خیلی خسته‌تر از حد معمول نباشم. اما نیازی نداشتم که فقط روی بزرگراه بمانم، بنابراین مسیر پرپیچ‌وخمی را که ناوبری پیشنهاد می‌کرد انتخاب کردم و از M74 در Moffat خارج شدم؛ ۴۰ مایل بهشت رانندگی خلوت که از میان تپه‌های برهنه و جنگل‌های انبوه کاج می‌پیچید و بالا و پایین می‌رفت. اینجا جایی بود که VZ5 واقعاً خودش را نشان داد.
شاید در ۲۳ سالگی کمی نرم‌دل شده باشم، اما حالت تمام‌قد «Cupra» با دمپرهای بسیار سفت، فرمان سنگین و نقشه گیربکس تهاجمی، برای هر جاده‌ای بیش از حد بود؛ به‌ویژه جاده‌های دست‌وپابرجای اسکاتلند. بعد از کمی آزمایش، ترکیبی جادویی پیدا کردم: دمپرها کمی نرم‌تر از نیمه برای مقابله با دست‌اندازها، فرمان و پیشرانه در حالت اسپرت، و سیستم توزیع گشتاور و فلپ اگزوز در حالت کامل تا حس رانندگی عقب‌محور و صدای خشن پنج‌سیلندر کامل شود.
این خودرو با ۳۵۴ پوند‌فوت گشتاور، از فراری F50 نیروی بیشتری دارد، به همین دلیل به‌ندرت پیش می‌آید موتور را تا ۷۰۰۰ دور بر دقیقه بچرخانم؛ در عوض حس طبیعی‌تری دارد که پدال گاز را تا ۵۷۰۰ دور همسان نگه دارم. سیستم توزیع گشتاور جلوی کم‌فرمانی را تقریباً حذف می‌کند و قدرت را به چرخ‌های عقب می‌فرستد تا خودرو را در پیچ‌های تند جمع کند. در جاده‌هایی مثل Duke's Pass با پیچ‌های تند و قله‌های فراوان، قدرت خروج از پیچ‌های آرام واقعاً نفس‌گیر بود. بعد از موزه Moray Motor Museum و عبور از کوه‌های Cairngorms، جاده‌های کمتر شناخته‌شده جنوب Loch Ness یکی از بهترین مسیرهای زندگی‌ام را به من هدیه داد. در پایان، بعد از حدود ۱۷۵۰ مایل رانندگی در جاده‌های اسکاتلند و انگلستان، به خانه برگشتم؛ سفری که نشان داد فورمنتور VZ5 هم در جاده‌های کوهستانی و هم در بزرگراه‌ها یک قهرمان همه‌کاره است.
به نقل از ماشین بازکوپرا فورمنتور VZ5 با موتور ۲.۵ لیتری پنج‌سیلندر توربوشارژر، که ریشه در پیشرانه‌های افسانه‌ای آئودی RS Q3 و RS3 دارد، یکی از خاص‌ترین مدل‌های بازار اروپا به شمار می‌رود. این سفر ۱۷۵۰ مایلی در اسکاتلند، نکات مهمی را درباره کاراکتر این خودرو آشکار می‌کند. اول اینکه VZ5 یک خودروی تک‌بعدی نیست؛ می‌تواند در رانندگی روزمره و بزرگراهی راحت باشد و در عین حال در جاده‌های کوهستانی پیچ‌دار، خشم پنج‌سیلندر خود را به نمایش بگذارد. توانایی تنظیم جداگانه حالت‌های رانندگی، به راننده اجازه می‌دهد تعادل دلخواهش را پیدا کند؛ چیزی که در خودروهای اسپرت خالص کمتر دیده می‌شود.
دوم اینکه تکنولوژی توزیع گشتاور (torque splitter) کوپرا، نقطه قوت اصلی این مدل است. این سیستم با انتقال هوشمند گشتاور به چرخ‌های عقب، کم‌فرمانی را کاهش داده و حس رانندگی خودروی عقب‌محور را القا می‌کند. با این حال، موارد ضعف هم وجود دارد: عدم یکدستی پدال ترمز و لرزش گیربکس دوکلاچه DSG در سرعت‌های پایین، در ترافیک سنگین شهری نقطه ضعف محسوب می‌شوند.
از منظر پیش‌بینی، با سخت‌تر شدن قوانین آلایندگی در اروپا، موتورهای پنج‌سیلندر بزرگ احتمالاً در آینده‌ای نزدیک از رده خارج یا هایبریدی می‌شوند. همین موضوع، VZ5 را به انتخابی جذاب برای کلکسیونرها و عاشقان خودروهای آنالوگ تبدیل کرده است. قیمت بازار دست‌دوم این مدل در بلندمدت احتمالاً صعودی خواهد بود. اگر به دنبال کراس‌اوری هستید که همزمان حس رانندگی خالص و کاربرد روزمره را ارائه دهد، VZ5 یکی از آخرین نمونه‌های این نسل خواهد بود.