گیربکس دستی این روزها در دنیای خودروهای اسپرت کمیاب‌تر از همیشه شده؛ تا جایی که مدل‌هایی مثل فراری 12سیلیندری مانوآل و مک‌لارن McL 6GT دقیقاً به همین دلیل، یعنی کمیاب بودنشان، همه را به خود جذب می‌کنند. در دنیایی که گیربکس‌های اتوماتیک فوق‌العاده روان و کارآمد حکم‌فرما هستند، همچنان گروهی از طرفداران متعصبی وجود دارند که حاضرند کوه پول بدهند تا یک گیربکس دستی زیر دستشان در یک اسپرت‌کار گران‌قیمت داشته باشند. اما واقعیت این است که برای بیشتر مردم، گیربکس اتوماتیک این روزها نه تنها یک جایگزین ساده و قابل‌قبول، بلکه گزینه‌ای به مراتب بهتر است. چه در رانندگی روزمره و چه در پیست که سرعت و عملکرد خالص مهم است، اتوماتیک جلوتر است.
داستان اما فقط به اسپرت‌کارها محدود نمی‌شود. مورگان، بریتانیایی‌سازی سنتی، هنوز هم گیربکس دستی را روی مدل پلاس فور خود ارائه می‌دهد، اما آنطور که مشخص است، تعداد معدودی از مشتریان واقعاً این گزینه را انتخاب می‌کنند. همان‌طور که یکی از دوستانم در صنعت می‌گوید: «همه می‌گویند می‌خواهندش، اما هیچکس آن را نمی‌خرد.» این موضوع در ماشین‌های خانوادگی و نسل جدید رانندگان هم خودش را نشان می‌دهد. نسل قدیمی‌تر شاید به دلیل سادگی تعمیر و نگهداری یا عادت سالیان دراز، همچنان به گیربکس دستی پایبند باشند، اما به زودی بازار با رانندگانی پر می‌شود که هیچ‌وقت در عمرشان دنده‌دستی نرانده‌اند.
وقتی به آینده نگاه می‌کنیم، این سوال پیش می‌آید که آیا اصلاً دیگر نیازی به گواهی‌نامه رانندگی جداگانه برای خودروهای دستی و اتوماتیک وجود دارد یا خیر؟ دولت‌ها به هر حال می‌خواهند به دوران سوخت‌های فسیلی خاتمه دهند و خودروهای الکتریکی هم که گیربکس دستی ندارند! در چنین شرایطی، شاید وقت آن رسیده که بپذیریم گیربکس دستی واقعاً به یک کالا برای یک گروه کوچک اما بسیار پرشور تبدیل شده است. در همین میان، شرکت بریتانیایی نوبل (Noble) با مدل جدید M500 کاملاً آماده است تا این عشق را زنده نگه دارد؛ یک اسپرت‌کار موتور وسط، کاملاً دست‌ساز و منحصراً با گیربکس دستی شش‌سرعته که برای خالص‌گرایان واقعی طراحی شده است.
به نقل از ماشین بازاین مقاله نشان‌دهنده یک پارادوکس جذاب و چندوجهی در صنعت خودروست: عشق عاطفی عمیق به گیربکس دستی در کنار بی‌میلی مالی گسترده برای خرید آن. برندهای لاکچری مانند فراری و مک‌لارن با ارائه نسخه‌های محدود گیربکس دستی، در واقع از این احساس نوستالژیک به عنوان یک ابزار بازاریابی هوشمندانه و سودآور برای فروش خودروهای بسیار گران‌قیمت و کلکسیونی خود استفاده می‌کنند. مفهوم «vinyl moment» یا لحظه بازگشت صفحه گرامافون به خوبی نشان می‌دهد که گیربکس دستی دیگر یک نیاز کاربردی برای توده مردم نیست، بلکه به یک کالای لوکس، کمیاب و تزئینی برای علاقه‌مندان به رانندگی خالص تبدیل شده است.
از منظر تجاری، تصمیم شرکت‌هایی مانند نوبل برای تولید خودروی M500 منحصراً با گیربکس دستی، یک شرط‌بازی بزرگ اما کاملاً منطقی است. آن‌ها با این کار بیش از ۸۰ درصد از بازار بالقوه خود را به خاطر می‌اندازند تا وفاداری بی‌نظیر یک گروه کوچک اما سخت‌پسند از مشتریان خالص‌گرا را جلب کنند. با توجه به حاشیه سود بسیار بالای خودروهای فوق‌لوکس و خاص، این استراتژیِ «کمیاب اما پرسود» می‌تواند موفق باشد. با این حال، این رویکرد تنها برای برندهای کوچک، نیچ و دست‌ساز قابل اجراست و برای خودروسازان اصلی تجاری نیست.
در آینده‌ای که خودروهای الکتریکی تسلط بیشتری پیدا می‌کنند، گیربکس دستی به سرعت در حال تبدیل شدن به یک فناوری در حال انقراض در بازار اصلی است. به احتمال زیاد در دهه آینده شاهد تغییرات اساسی در قوانین صدور گواهی‌نامه رانندگی خواهیم بود تا رانندگی با گیربکس دستی به یک دوره تخصصی و داوطلبانه برای علاقه‌مندان تبدیل شود. صنعت خودرو در حال تقسیم بازار به دو بخش کاملاً مجزا است: خودروهای اتوماتیک پیشرفته و کارآمد برای حمل‌ونقل روزمره، و خودروهای دستی کمیاب برای لذت بردن از رانندگی خالص. نجات گیربکس دستی در نهایت به دست برندهای کوچک و کلاسیک و کلکسیونرهای ثروتمند خواهد بود، نه بازار عمومی.