وقتی در سال ۲۰۱۷ نسل پنجم سئو ایبیزا معرفی شد، صنعت خودرو دنیای متفاوتی داشت. اما حالا پس از گذشت سال‌ها و با وجود فیس‌لیفت‌های اخیر، این ماشین تقریباً همان ماشین قدیمی است که بود. سئو برند محبوبی بود که حالا قرار است تا پایان این دهه کاملاً بازنشسته شود و جای خود را به کپرا بدهد. این وضعیت، ایبیزا را به گونه‌ای از ماشین‌های کمیاب و در حال انقراض تبدیل کرده است؛ ماشینی که نشان می‌دهد چقدر صنعت خودرو به سمت ماشین‌های بزرگ‌تر، سنگین‌تر، پیچیده‌تر و برقی‌تر حرکت کرده است.
در طول ۶ ماه و بیش از ۱۰ هزار مایلی که با نسخه ۱۱۵ اسب بخاری توربو بنزینی و گیربکس اتوماتیک DSG از تریم ورزشی FR Sport سپری کردیم، ایبیزا بارها ثابت کرد که هنوز هم یک سوپرمینی درخشان است. این ماشین به جای پر کردن فضای کابین با نمایشگرهای لمسی مزاحم، روی سادگی و استفاده از دکمه‌های فیزیکی تمرکز دارد. موتور سه سیلندر یک لیتری آن قدرت کافی برای رانندگی روزمره و سبقت گرفتن در بزرگراه را دارد، هرچند مصرف سوخت آن در حدود ۴۰ تا ۴۴ مایل بر گالن بود که انتظار بیشتری از یک سوپرمینی مدرن می‌رود.
زندگی با ایبیزا پر از تجربیات متفاوت بود؛ از کروز کنترل ساده و دل‌انگیزش گرفته تا ایرادات جزئی نرم‌افزاری و حتی عطشش برای روغن موتور. اما در عمل، این ماشین بارها کارایی عملی خود را ثابت کرد: جابجایی مبلمان بزرگ ایکیا، جا دادن چهار بزرگسال در روزهای گرم، و مقابله با جاده‌های پر از دست‌انداز بریتانیا تنها با یک لاستیک زاپاس واقعی. تعویض موقت با نسخه دنده‌دستی نیز نشان داد که گیربکس دستی این ماشین، لذت رانندگی خالصی را ارائه می‌دهد که اتوماتیک هرچند خوب، نمی‌تواند کامل جایگزین آن شود.
با این حال، بزرگترین نقطه ضعف ایبیزا نبودن نسخه داغ کپرا است؛ ماشینی که پتانسیل کامل رقابت با رقبای ورزشی را داشت اما هرگز ساخته نشد. حالا که دوران هچ‌بک‌های بنزینی کوچک رو به پایان است، ایبیزا نماد یک دوران گذشته است. برای کسانی که به دنبال یک ماشین سبک، ساده و پرهیز از تکنولوژی‌های مزاحم هستند، ایبیزا همچنان انتخابی است که شاید روزی دوباره با پول خودمان بخریم و تا آخرین نفس نگهش داریم.