اخبار رسیده از گروه فولکس‌واگن حکایت از آن دارد که برند اسپانیایی «سیت» (Seat) تا پایان این دهه به عنوان یک برند خودرویی کاملاً کنار گذاشته شده و در کوپرا (Cupra) ادغام می‌شود؛ خبری که شاید در نگاه اول شوکه‌کننده به نظر برسد، اما نشانه‌های آن از سال‌ها پیش هویدا بود. داستان پر فراز و نشیب سیت به سال ۲۰۱۰ برمی‌گردد؛ زمانی که جیمز مویر، مدیرعامل وقت برند، تلاش خود را برای نجات سیت «آخرین تلاش» می‌نامید. در آن دوران، گروه فولکس‌واگن در اوج رشد و موفقیت بود، اما سیت گویا بچه‌های ناخوانده خانواده و غیرسودآورترین برند این گروه بود؛ تا جایی که مویر صراحتاً گفته بود برای رها کردن سیت، باید به طرف مقابل هم پول می‌دادند!
استراتژی‌های قبلی مانند تبدیل آئودی‌های قدیمی به سیت (مانند Exeo) شکست خورده بود و کارخانه مارتورل با ۶۰ درصد ظرفیت کار می‌کرد. مویر با تولید مدل‌هایی مانند خانواده جدید لئون و آتکا، و همچنین ساخت مدل‌هایی برای برندهای دیگر گروه در کارخانه اسپانیا، توانست فروش سیت را به بیش از ۵۰۰ هزار دستگاه در پایان دهه برساند. اما این موفقیت نسبی، کافی نبود.
ورود لوکا دی میو به عنوان مدیرعامل در سال ۲۰۱۵، نقطه عطفی بود که آغازگر پایان سیت شد. او با معرفی کوپرا به عنوان یک برند مستقل، تمرکز گروه را از سیت گرفت. از زمان عرضه فورمنتر (Formentor) در اواخر ۲۰۲۰، هیچ مدل کاملاً جدیدی با نشان سیت روانه بازار نشد و حتی مدل‌هایی که قرار بود سیت باشند (مانند Born) به کوپرا واگذار شدند. اظهارات متناقض مدیران بعدی، از وعده «وجود سیت در ۵۰ سال آینده» تا گفتار صریح توماس شفر که گفت «آینده سیت، کوپرا است»، همگی نشان از یک برنامه تدوین‌شده برای مرگ تدریجی این برند داشتند.
امروز، فروش کوپرا از سیت پیشی گرفته است، اما حتی این برند ورزشی هم هنوز نتوانسته کارخانه مارتورل را به سوددهی پایدار برساند و فروش ترکیبی دو برند زیر ۶۰۰ هزار دستگاه باقی مانده است. به نظر می‌رسد مشکل سیت تنها جابجا شده و سرنوشتی جز فروپاشی در انتظارش نبوده است.
به نقل از ماشین باز
سقوط برند سیت تنها یک داستان غم‌انگیز تجاری نیست، بلکه نمادی از تغییر استراتژی گروه فولکس‌واگن در رویارویی با چالش‌های سوددهی در دوران گذار به خودروهای الکتریکی و رقابت شدید بازار است. سیت همواره در هاله‌ای از ابهام قرار داشت؛ برندی که پتانسیل بالایی داشت اما هرگز نتوانست هویتی مستقل و سودآور در سبد پر از برندهای فولکس‌واگن پیدا کند. تلاش‌های نجات در دو دهه گذشته، از بازطراحی مدل‌های قدیمی آئودی تا تمرکز بر بازار پررونق اس‌یووی، تنها مسکن‌های موقتی برای دردی مزمن بودند. مدیریت فولکس‌واگن به جای ایجاد ارزش پایدار برای سیت، در نهایت راهکار آسانی را انتخاب کرد: جایگزینی یک برند ناامید با برندی که وعده حاشیه سود بالاتری می‌دهد.
با این حال، ظهور کوپرا به عنوان جانشین، یک قمار بزرگ محسوب می‌شود. کوپرا با تمرکز بر بازار نیمه‌لوکس و ورزشی، جذابیت بیشتری برای نسل جوان دارد، اما سوال اساسی این است که آیا این برند به تنهایی می‌تواند حجم تولید کارخانه تاریخی مارتورل را توجیه اقتصادی کند؟ داده‌ها نشان می‌دهند که فروش ترکیبی دو برند همچنان زیر ۶۰۰ هزار دستگاه متوقف شده و سوددهی نوسانی است. این بدان معناست که مشکلات ساختاری کارخانه و مدیریت سبد محصول صرفاً جابجا شده‌اند، نه اینکه حل شوند.
در نهایت، سیت قربانی استراتژی «تمرکز بر برندهای پرحاشیه» شد. پیش‌بینی می‌شود کوپرا در سال‌های آینده با فشار مضاعف برای اثبات سوددهی خود مواجه شود و اگر در این مسیر ناکام بماند، شاید سرنوشتی مشابه سیت در انتظارش خواهد بود. برای بازار ایران و طرفداران این برند، این پایان داستان به معنای از دست رفتن یکی از گزینه‌های جذاب و مقرون‌به‌صرفه در آینده نزدیک است.