«نمی‌شد این را نوشت!» تقریباً نه هفته بود که باران نیامده بود، اما طبیعتاً همین که سر صندلی اولین خودروی «کروکی» نشستم که پس از نزدیک به سه سال در بریتانیا رانده بودم، رادیو از رسیده قریب‌الوقوع بارش‌های کلاسیک تابستانی خبر داد؛ کلیشه‌ای که تمام کلیشه‌ها را پشت سر می‌گذارد! این خودرو، پلن سود (Plein Sud) است؛ نسخه جدید با سقف کانواسی رنو 4 که در چند ماه گذشته با آن رانده‌ام و از نظر فنی، اولین شاسی بلند کروکی از زمان مرگ تعجب‌آور فولکس‌واگن تی-راک کبریوله به شمار می‌رود. حالا که اولین نمونه‌ها به دست مشتریان بریتانیایی می‌رسد، تصمیم گرفتم از این پیشنهاد بلندپایه و سرفراز استفاده کنم تا ببینم آیا منطقی است یا دلیل خوبی دارد که تنها خودروی این کلاس است.
پلن سود به جز مقداری فضای بیشتر برای سر و یک پنل کوچک کنترلی در سقف، کاملاً با رنو 4 استاندارد یکسان است؛ تفاوت را فقط زمانی درک می‌کنید که پنل ۹۲ سانتی‌متری به عقب کشیده و روی صندوق عقب جمع می‌شود. این سقف تا سرعت ۵۶ مایل بر ساعت قابل باز شدن است و حدود ۱۰ ثانیه طول می‌کشد، اما چون باید کل این مدت دکمه را نگه دارید، بهتر است در حالت درجا این کار را انجام دهید. یک دیفلکتور باد کوچک نیز بالای شیشه جلو بیرون می‌آید که کارش را خوب انجام می‌دهد، اما مشتی حشرات را شکار کرد و معلوم نیست تمیز کردنش چقدر ساده باشد. باز کردن سقف تاثیر چندان تحول‌آفرینی ندارد و کمی پیش از سر سرنشینان عقب متوقف می‌شود، اما نویز و تلاطم باد به طرز چشمگیری کنترل می‌شود و فقط بالای ۵۰ مایل بر ساعت کمی پرسر و صدا می‌شود.
یک نکته غیرمنتظره، فضای بار اضافی است؛ زمانی که یک وسیله مبلمان بلند را که در رنو 4 استاندارد جا نمی‌گرفت، با موفقیت در پلن سود جابجا کردم. البته شادی آنجا کمی لنگ می‌زند که در یک تقاطع بین دو اتوبوس گرفتار شوید و فضای کابین پر از بوی گازوئیل سوخته شود؛ با این حال، این‌قدرها هم احساس برهنگی نمی‌کنید مثل مینی کوپر کانورتیبل یا مازدا ام‌ایکس-۵. قیمت پلن سود از ۲۷,۴۴۵ پوند شروع می‌شود (یا ۲۹,۴۴۵ پوند برای نسخه آیکونیک تست‌شده)، که آن را به یکی از تنها دو ماشین برقی سقف نرم زیر ۳۰ هزار پوند بازار تبدیل می‌کند؛ دیگری فیات ۵۰۰ئی کانورتیبل است با فضای بسیار کمتر و برد کوتاه‌تر. پلن سود تنها ۱۵۰۰ پوند گران‌تر از رنو 4 استاندارد است.