ناوگان‌های خودرویی این روزها با کابوسی به نام «تاخیر در تعمیرات گارانتی» دست‌وپنجه نرم می‌کنند؛ به طوری که گاهی انتظار برای تعمیر یک ماشین شرکت‌محور تا ۵ ماه هم طول می‌کشد! مارک سینکلر، متخصص مدیریت زمان توقف ماشین‌ها در شرکت لیزینگ «اگیلیوی فلید»، می‌گوید این مدت زمان برای برندهای پریمیوم اصلاً دور از ذهن نیست. او حتی اعتراف می‌کند که گاهی برای اینکه ماشین‌ها روی جاده بمانند، خودشان هزینه تعمیر را پرداخت می‌کنند تا از گارانتی عبور کنند و ماشین را سریع‌تر به تعمیرگاه‌های مستقل ببرند.
دلیل اصلی این بحران، کمبود طولانی‌مدت قطعات است که با بحران کرونا و درگیری‌های بین‌المللی تشدید شده است. کمبود تکنسین‌های متخصص، مخصوصاً در زمینه ماشین‌های الکتریکی، این مشکل را دوچندان کرده است. از طرفی، سیاست‌های خودروسازان (OEM) هم گلوی این بحران را می‌فشارد. مارتین هوگ، مدیرعامل شرکت Tjekvik، می‌گوید بسیاری از خودروسازان در قراردادهایشان تعمیرکاران را از پیشنهاد پروسه گارانتی به مشتریان منع می‌کنند، زیرا تمایلی به پرداخت هزینه ندارند، حتی اگر این کار به تجربه بد مشتری ختم شود.
اما خبر خوب این است که زمان تعمیر ماشین‌هایی که گارانتیشان تمام شده، رو به بهبود است. داده‌های شرکت Epyx نشان می‌دهد که میانگین زمان از کار افتادن ماشین‌ها برای نگهداری و تعمیرات به پایین‌ترین حد از قبل از کرونا رسیده است. همچنین، بسیاری از ناوگان‌ها برای جبران این مشکل، به سمت قطعات بازیافتی و سبز (Green Parts) رفته‌اند، البته در مواردی که گارانسی را نقض نکند. با این حال، ماشین‌های نو و زیر گارانتی معمولاً نمی‌توانند از این قطعات استفاده کنند، زیرا خودروسازان به شدت از زنجیره تامین خود محافظت می‌کنند.
به نقل از ماشین باز این خبر پرده از یک شکاف عمیق و پنهان میان خودروسازان و مدیران ناوگان‌های خودرویی برمی‌دارد. تاخیر ۵ ماهه برای تعمیرات تحت گارانتی، دیگر یک مشکل ساده لجستیکی نیست، بلکه یک بحران اقتصادی تمام‌عیار است. خودروهای سازمانی که ستون اصلی کسب‌وکارها هستند، هنگام توقف، هزینه‌های گزافی به جای می‌گذارند. واکنش جسورانه شرکت‌های لیزینگ مانند اگیلیوی که حاضرند هزینه تعمیر را از جیب بپردازند تا از گارانتی عبور کنند، ثابت می‌کند که در دنیای امروز، «زمان» ارزش بسیار بیشتری نسبت به «هزینه تعمیر» دارد. این موضوع یک زنگ خطر بزرگ برای خودروسازان است. اگر این روند طولانی شود، اعتماد مشتریان سازمانی به طور جدی آسیب می‌بیند و ممکن است شاهد تغییر رویکرد ناوگان‌ها به سمت برندهایی با خدمات پس از فروش سریع‌تر باشیم. همچنین، رواج روزافزون قطعات بازیافتی در خودروهای خارج از گارانتی، نشان‌دهنده تغییر یک الگو در بازار تعمیرات است که می‌تواند به رشد تعمیرگاه‌های مستقل کمک شایانی کند. پیش‌بینی می‌شود با ورود بیشتر خودروهای الکتریکی و کمبود تکنسین‌های متخصص این حوزه، فشار بر ناوگان‌ها افزایش یابد. خودروسازان ناگزیرند سیاست‌های گارانتی خود را بازنگری کرده و رویکردی فعالانه‌تر اتخاذ کنند، در غیر این صورت، کنترل بازار تعمیرات و حفظ وفاداری مشتریان از دستشان خارج خواهد شد. آینده نشان می‌دهد که برنده واقعی بازار، کسی خواهد بود که علاوه بر محصول باکیفیت، خدمات پس از فروش بی‌نقص و سریع ارائه دهد.