در سال ۲۰۱۷، زمانی که نسل پنجم سئات ایبیزا رونمایی شد، صنعت خودرو دنیای متفاوتی داشت. حالا پس از سال‌ها، این خودرو همچنان یکی از معدود سوپرمینی‌های باقی‌مانده در بازار است که به سادگی و جذابیت رانندگی سنتی پایبند است. در این بررسی بلندمدت شش‌ماهه، نسخه FR Sport با موتور ۱.۰ لیتری توربو ۱۱۳ اسب بخاری و گیربکس اتوماتیک DSG به مدت بیش از ۱۶ هزار کیلومتر مورد آزمایش روزمره قرار گرفت؛ دورانی که برند سئات در آستانه بازنشستگی کامل تا پایان این دهه قرار دارد.
ایبیزا شاید در ظاهر تغییری نکرده باشد، اما همین سادگی است که او را متمایز می‌کند. برخلاف خودروهای مدرن که پر از صفحات نمایش لمسی و سیستم‌های مزاحم رانندگی هستند، ایبیزا از دکمه‌های فیزیکی، ترمز دستی مکانیکی و یک شاسی پویا برخوردار است. در طول این مدت، خودرو نقش یک «ماشین حمل اثاثیه» را نیز بازی کرد و توانست یک قفسه بزرگ آیکیا را در صندوق عقب جا دهد! هرچند سیستم استارت-اتوماتیک (stop-start) و مصرف سوخت نسبتاً بالا گاهی آزاردهنده بود، اما عملکرد کلی، پایداری در اتوبان و سیستم صوتی قدرتمند آن بی‌نقص بود.
در نهایت، این خودرو به نمادی از گذشته تبدیل شد: سبک، کم حجم، احتراقی و آنالوگ. با اینکه برند سئات رو به خاموشی است، این ایبیزا ثابت کرد که می‌تواند یکی از بهترین خریدها با پول شخصی باشد. نسخه مورد آزمایش با قیمتی حدود ۲۸ هزار پوند، ترکیبی از کارایی، فضای داخلی و دوام را ارائه می‌دهد که در خودروهای مدرن کمتر یافت می‌شود. شاید این آخرین بار باشد که شاهد چنین خودروی ساده و خوش‌رفتاری هستیم.
به نقل از ماشین باز این گزارش بلندمدت تنها بررسی ساده یک خودرو نیست، بلکه نگاهی عمیق به مسیری است که صنعت خودرو طی یک دهه گذشته طی کرده است. سئات ایبیزا نمادی از دوران طلایی سوپرمینی‌هاست؛ خودروهایی که بر پایه سادگی، وزن پایین و لذت خالص رانندگی ساخته می‌شدند. امروزه با تهاجم فناوری‌های دیجیتال، صفحات نمایش لمسی متعدد، سیستم‌های دستیار راننده (ADAS) و روند سنگین‌سازی خودروها (Car Bloat)، پیدا کردن ماشینی با دکمه‌های فیزیکی، ترمز دستی مکانیکی و اتصال مستقیم به جاده، تقریباً غیرممکن شده است. تصمیم گروه فولکسواگن برای بازنشستگی کامل برند سئات تا پایان این دهه، در حالی که مدل‌هایی مانند ایبیزا همچنان توانمند و دوست‌داشتنی هستند، نشان از تغییر استراتژیک این غول خودروسازی به سمت برندهای لوکس‌تر و سودآوری بالاتر دارد. از دیدگاه کاربران، این گزارش یادآور ارزش واقعی خودروهای ساده اما باکیفیت است. خودروهایی مانند ایبیزا با هزینه نگهداری بسیار پایین (تنها ۲۷ پوند برای روغن موتور در طول ۱۶ هزار کیلومتر) و فضای داخلی شگفت‌انگیز، همچنان گزینه‌هایی بی‌نظیر برای استفاده روزمره شهری محسوب می‌شوند. با این حال، آینده روشنی برای سوپرمینی‌های احتراقی خالص وجود ندارد. قوانین سخت‌گیرانه آلایندگی و روند تند برقی‌سازی، حکم پایان این نسل را صادر کرده‌اند و جایگزین‌های برقی مانند کاپرا راوال به زودی جانشین آن‌ها خواهند شد. ماشین باز معتقد است که خداحافظی با ایبیزا، نه تنها پایان کار یک برند تاریخی، بلکه وداع با یک فلسفه طراحی است که روزی به سادکی و کارایی اولویت می‌داد.