گیربکس دستی در حال تجربه لحظهای شبیه به رنسانس صفحههای وینیل است؛ پدیدهای که در آن علاقهمندان به دنبال نسخههای در معرض انقراض ماشینهای دندهای میگردند. جالب است بدانید ستاره گیربکس دستی در دنیای خودروهای اسپرت تا آنجا افت کرده که فراری 12Cilindri Manuale و مکلارن McL 6GT تنها به خاطر کمیاب بودنشان اینهمه توجه برانگیختهاند. با این حال، این موضوع نشان میدهد که در دنیای پر از گیربکسهای اتوماتیک سریع و بسیار کارآمد، هنوز هم گروهی از رانندگان تعهد بالا وجود دارند که حاضرند مبالغ نجومی بابت یک گیربکس دستی در یک خودروی اسپرت گرانقیمت بپردازند.
اما واقعیت این است که برای اکثر مردم، گیربکس اتوماتیک این روزها نهتنها یک جایگزین قابلقبول و راحت، بلکه گزینهای بهتر است؛ حتی در خودروهای اسپرت. برای کسانی که بیشتر رانندگیشان در سرعتهای عادی جاده است، اتوماتیک روانتر است و برای رانندگان حرفهای پیست که فقط به عملکرد نهایی اهمیت میدهند، اتوماتیک سریعتر است. به همین دلیل تنها تعداد کمی از علاقهمندان در بخشی که دائماً در حال کوچکتر شدن است باقی میمانند. ماشینهایی مثل کاترهام، آریل و پورشه 911 GT3 تورینگ برای این دسته از افراد ساخته میشوند و پورشه به اندازه کافی با این علاقهمندان در ارتباط است که بدون نیاز به ترغیب زیاد، گیربکس دستی را در خط تولید نگه دارد.
اما ماجرا در بخش خودروهای خانوادگی پیچیدهتر میشود. مورگان برای مثال روی مدل Plus Four گیربکس دستی ارائه میدهد، اما به گفته یکی از نزدیکان به صنعت خودروسازی: «همه میگویند میخواهند، اما کسی نمیخرد.» در این بخش فکر میکنم یک عنصر نسلی هم وجود دارد؛ کسانی که هنوز به خاطر سادگی نگهداری و عادت چندینسالهشان گیربکس دستی میخرند. در نهایت اما بازار پر خواهد شد از کسانی که دههها با اتوماتیک رانندگی کردهاند. اینجا این سوال پیش میآید که چه زمانی تصمیم میگیریم دیگر نیازی به گواهینامههای جداگانه دستی و اتوماتیک نیست؟ با توجه به اینکه دولتها میخواهند سوختهای فسیلی را کنار بگذاریم و خودروهای الکتریکی گیربکس دستی ندارند، به احتمال زیاد در یک دهه آینده این تفکیک حذف خواهد شد.
حالا اگر به اندازه کافی مشتاق هستید که یک خودروی اسپرت بریتانیایی با موتور وسط و تولید محدود بخواهید، اما توان خرید یک مکلارن بیش از یک میلیون پوندی را ندارید، مدل بسیار کمیابتر و دستسازتر یعنی Noble M500 را معرفی میکنیم. این خودرو دارای شاسی فولادی، موتور وسط، دو صندلی و یک موتور ۳.۵ لیتری V6 فورد است که به کاردان عقب و یک گیربکس ۶ سرعته Graziano (مانند آدی R8) متصل میشود. M500 تنها با گیربکس دستی عرضه میشود و بیپروا برای کسانی طراحی شده که نمیخواهند کمکرانندههای زیادی داشته باشند. اگرچه نگاهی به آمار فروش خودروهای اسپرت نشان میدهد که نوبل با این کار بیش از ۸۰ درصد از مشتریان بالقوه را حذف کرده، اما برخی چیزها هرگز از مد نمیافتند؛ مانند کیفیت سواری، تعلیق و فرمانپذیری. حالا که گیربکس دستی لحظهی وینیل خود را تجربه میکند، شاید M500 در زمان خوبی وارد بازار شده است.
به نقل از ماشین باز: این گزارش به ما نشان میدهد که گیربکس دستی دیگر یک گزینه استاندارد در بازار خودرو نیست، بلکه به یک پدیده فرهنگی شبیه به صفحههای وینیل تبدیل شده است؛ چیزی که عاشقانش با اشتیاق فراوان از آن دفاع میکنند، اما در عمل سهم فروششان از بازار به شدت محدود است. نکته کلیدی این است که خودروسازان بزرگ مانند فراری و مکلارن تنها به خاطر کمیاب بودن گیربکس دستی توانستهاند برای مدلهای خاص خود توجه جلب کنند، نه به این دلیل که تقاضای گستردهای در بازار وجود دارد. در واقع، هزینه بالای توسعه و هماهنگ کردن این گیربکسها با استانداردهای آلایندگی امروزی فقط زمانی توجیه میشود که خریداران حاضر به پرداخت قیمتهای نجومی باشند. از سوی دیگر، برندهای کوچکتر مثل نوبل، کاترهام و آریل به دلیل اینکه مخاطب هدفشان دقیقاً همین دسته از پاکرویان رانندگی هستند، میتوانند بدون نیاز به توجیه اقتصادی گسترده به تولید گیربکس دستی ادامه دهند. این برندها با حجم پایین تولید و قیمت بالا، مدل تجاری پایداری دارند. اما در بخش خودروهای خانوادگی، داستان متفاوت است. نسل جوانتر که با خودروهای اتوماتیک بزرگ شده، دیگر دلیلی برای یادگیری گیربکس دستی نمیبیند. با توجه به روند سریع رو به رشد خودروهای الکتریکی که اساساً گیربکس چندگانه ندارند، به نظر میرسد گیربکس دستی در خودروهای روزمره ظرف یک تا دو دهه آینده به طور کامل ناپدید خواهد شد. پیشبینی ماشین باز این است که گیربکس دستی به یک ویژگی اختصاصی در خودروهای اسپرت گرانقیمت و ماشینهای کلاسیک تبدیل خواهد شد، در حالی که گواهینامه رانندگی با گیربکس دستی احتمالاً به یک مهارت تخصصی و داوطلبانه تقلیل خواهد یافت.