در سال ۲۰۱۷ بود که نسل پنجم سات ایبیزا رونمایی شد؛ روزگاری که گروه فولکس‌واگن در اوج موفقیت به سر می‌برد، فورد فیستا دغدغه اصلی این سوپرمینی اسپانیایی بود و تنها نه خودروی الکتریکی در بازار وجود داشت. اکنون پس از سال‌ها، صنعت خودرو کاملاً دگرگون شده است. سات از سال ۲۰۱۸ هیچ مدل کاملاً جدیدی به بازار عرضه نکرده و قرار است به عنوان بخشی از بازسازی گسترده گروه فولکس‌واگن، تا پایان این دهه کاملاً از صحنه محو شود. بنابراین این احتمال قوی وجود دارد که این آخرین باری باشد که درباره زندگی روزمره با یک سات گزارش می‌دهیم.
ایبیزای تحت آزمایش ما به موتور ۱.۰ لیتری سه‌سیلندر توربو با قدرت ۱۱۳ اسب بخار، گیربکس اتوماتیک دوکلاچه هفت‌سرعته DSG و تجهیزات کامل تریل FR Sport مجهز است. آنچه این خودرو را در میان خودروهای مدرن متمایز می‌کند، کابین تقریباً کاملاً آنالوگ آن است: تمامی عملکردهای تهویه، سیستم صوتی، انتخاب حالت رانندگی و حتی سیستم استارت-استاپ، هر کدام دکمه فیزیکی مخصوص خود را دارند. ایبیزا با شاسی پویا و فرمان مستقیمش، تجربه رانندگی لذت‌بخشی ارائه می‌دهد و در عین حال به شکل غیرمنتظره‌ای کاربردی است؛ به طوری که در طول شش ماه آزمایش، علاوه بر جابه‌جایی‌های روزمره، اسباب‌کشی و حمل مبلمان حجیم نیز با آن انجام شد.
در طول ۱۰ هزار مایل آزمایش، میانگین مصرف سوخت ۴۴.۲ مایل بر گالن ثبت شد که برای یک سوپرمینی مدرن چندان چشمگیر نیست؛ اما در مقابل، ایرادات مکانیکی جدی تقریباً وجود نداشت. تنها موارد قابل ذکر عبارت بودند از: پیام آپدیت نرم‌افزاری که هرگز قابل نصب نشد، فعالیت پر سر و صدای فن خنک‌کننده، نیاز به روغن‌ریزی موتور (که طبق کتابچه راهنما کاملاً طبیعی است) و بازتاب نور محیطی دهانه‌های هوا در شیشه‌های جانبی. ضمن اینکه سیستم استارت-استاپ در ترافیک سنگین گاهی درست در لحظه‌ای که می‌خواستی گاز بدهی، موتور را خاموش می‌کرد.
در نهایت، ایبیزا نماد یک دوران به سر آمده است: یک هاچ‌بک جمع‌وجور، سبک و پایین‌نشین با موتور احتراقی خالص و حداقل سیستم‌های کمک‌راننده. دنیای خودرو امروز بزرگ‌تر، سنگین‌تر، پیچیده‌تر و آزاردهنده‌تر شده و هیچ‌کدام از این تحولات هیجان‌انگیز نیستند. با وجود اینکه آینده در دست مدل‌های الکتریکی مانند کاپرا راوال است، اما این آزمایش به نوعی دوران پیروزی سادگی قدیمی تبدیل شد. تا جایی که نویسنده اعتراف می‌کند اگر روزی مجبور به خرید خودروی شخصی شود، احتمالاً همین ایبیزا را انتخاب خواهد کرد و تا زمانی که از هم نپاشد نگهش خواهد داشت.
به نقل از ماشین باز : پایان داستان سات ایبیزا صرفاً خداحافظی با یک خودروی معمولی نیست؛ بلکه پایانی بر یک دوران در صنعت خودروسازی اروپا را نوید می‌دهد. سوپرمینی‌ها روزگاری ستاره‌ی بازار بودند و مدل‌هایی نظیر فورد فیستا، آئودی A1 و خود ایبیزا میلیون‌ها دستگاه فروختند، اما امروز حاشیه سود نازک، مقررات سخت‌گیرانه و تقاضای رو به رشد برای شاسی‌بلندها و خودروهای الکتریکی، تولید آن‌ها را از نظر اقتصادی توجیه‌ناپذیر کرده است. نکته جالب این آزمایش طولانی، تحسین بی‌وقفه نویسنده از «سادگی» است: دکمه‌های فیزیکی، ترمز دستی مکانیکی و فقدان منوهای لمسی گیج‌کننده. این موضوع نشان‌دهنده یک واکنش فزاینده در میان مصرف‌کنندگان و خبرنگاران خودرو نسبت به رویکرد تسلاگونه در طراحی کابین است؛ رویکردی که بسیاری از خودروسازان اکنون در حال بازگشت از آن هستند. از سوی دیگر، سرنوشت برند سات也十分 جالب توجه است: گروه فولکس‌واگن تصمیم گرفت کاپرا را به عنوان برند ورزشی-پرمیوم خود حفظ کند و سات را قربانی کند، با وجود اینکه این برند در سال‌های اخیر محصولات بسیار موفقی تولید کرده بود. پیش‌بینی ما این است که در سال‌های پیش رو شاهد کنار رفتن برندهای دیگری از این دست خواهیم بود و خودروهای کوچک احتراقی یا به پلتفرم‌های الکتریکی ارزان مهاجرت می‌کنند یا کاملاً محو می‌شوند. با این حال، خودروهایی مثل ایبیزا به دلیل کاربردی بودن و سادگی، در بازار خودروی دست‌دوم همچنان طرفدار خواهند داشت و ارزش نگهداری آن‌ها محتمل است رو به افزایش باشد.