وقتی در سال ۲۰۱۷ نسل پنجم سئات ایبیزا رونمایی شد، این خودرو در اوج نوآوری بود؛ اما اکنون پس از گذشت سال‌ها و با وجود فیس‌لیفت‌های متوالی، تقریباً هیچ تغییری نسبت به نسخه اولیه نکرده است. این شرایط در حالی رخ داده که برند سئات قرار است تا پایان این دهه به طور کامل بازنشسته شود و گروه فولکس‌واگن تغییرات گسترده‌ای را در ساختار خود اعمال کند. با این حال، ایبیزای فیس‌لیفت‌شده همچنان یک خودروی کاملاً جدید و جذاب است که با وجود بازنشستگی قریب‌الوقوع سازنده‌اش، هنوز هم حرف‌های زیادی برای گفتن دارد و در آزمایش‌های جاده‌ای، امتیاز چهار ستاره را از آن خود کرده است.
نسخه مورد آزمایش ما با موتور ۱.۰ لیتری توربو سه‌سیلندر بنزینی با قدرت ۱۱۳ اسب بخار، گیربکس اتوماتیک هفت‌سرعته DSG و تریمت جذاب FR Sport ارائه شده است. این ترکیب، ایبیزا را به یک سوپرمینی پرشور تبدیل کرده که نه تنها قدرتی معقول و قابل استفاده دارد، بلکه شاسی پویا و فرمان مستقیمی نیز به آن تعبیه شده است. در واقع، این خودرو در بسیاری از جهات شبیه به یک مینی کوپر ارزان‌قیمت عمل می‌کند و دقیقاً همان کارکتری را دارد که علاقه‌مندان به خودروهای کوچک و اسپرت را شیفته خود می‌کند. از طرفی، وجود دکمه‌های فیزیکی و عدم استفاده بیش از حد از صفحات لمسی، رانندگی با آن را به تجربه‌ای لذت‌بخش تبدیل کرده است.
در طول ۱۰ هزار مایل رانندگی با این خودرو، ایبیزا نشان داد که علیرغم نقاط ضعف خود، همچنان یک همراه همه‌کاره است. سیستم استارت-آتوماتیک گاهی آزاردهنده است و مصرف سوخت در بزرگراه‌ها چندان چشمگیر نیست (حدود ۴۰ تا ۴۵ مایل بر گالن)، اما فضای کابین جادار، صندلی‌های راحت و سیستم صوتی ارتقا یافته، رانندگی در ترافیک سنگین بزرگراه M25 را قابل تحمل کرده‌اند. همچنین، جعبه پستی این خودرو به حدی بزرگ بود که توانست بدون نیاز به ون، یک کمد ایکیا ۴×۴ را به راحتی جابجا کند و نشان دهد که این خودروی کوچک، جایگزینی مناسب برای خودروهای بزرگ‌تر است.
در نهایت، بازگرداندن این خودرو به معنای خداحافظی با یک نوع خاص از ماشین‌ها بود: هاچبکی سبک، کم‌ارتفاع، کاملاً احتراقی و تقریباً آنالوگ. در دورانی که خودروها بزرگ‌تر، سنگین‌تر و پر از صفحات لمسی و آپشن‌های خسته‌کننده می‌شوند، ایبیزا یادآور سادگی و لذت رانندگی در گذشته است. اگرچه ممکن است این آخرین باری باشد که با یک سئات جدید روبه‌رو می‌شویم، اما این خودرو ثابت کرد که همیشه طرفداران خود را برای سادگی و کارایی بی‌نظیرش خواهد داشت و حتی می‌تواند خودروی دائمی بسیاری از افراد باشد.
به نقل از ماشین باز بررسی ۱۰ هزار مایلی سئات ایبیزا نه تنها روایتی از یک خودروی موفق است، بلکه نگاهی عمیق به تحولات بنیادین صنعت خودرو در سال‌های اخیر محسوب می‌شود. در دورانی که سازندگان با شتابی هرچه بیشتر به سمت خودروهای برقی، صفحات نمایشی غول‌پیکر و سیستم‌های پیچیده رانندگی نیمه‌خودگرانش حرکت کرده‌اند، ایبیزا به عنوان یکی از آخرین بازماندگان مکتب «سادگی و سبکی» در بازار شناخته می‌شود. وجود دکمه‌های فیزیکی برای کنترل تهویه مطبوع و سیستم صوتی، در کنار وزن سبک، ابعاد فشرده و موتور احتراقی سه‌سیلندر، ویژگی‌هایی هستند که روزبه‌روز در بازار نادرتر شده و برای بسیاری از رانندگان خسته از تکنولوژی‌های مزاحم، به یک مزیت رقابتی تبدیل شده‌اند.از سوی دیگر، تصمیم گروه فولکس‌واگن برای کنار گذاشتن تدریجی برند سئات و تمرکز بیشتر روی کوپرا، نشان‌دهنده تغییر استراتژی این غول خودروسازی در بازارهای کوچک و لوکس است. با توجه به حاشیه سود پایین خودروهای شهری و هزینه‌های بالای توسعه پلتفرم‌های جدید، احتمالاً در سال‌های آینده شاهد حذف تدریجی این‌گونه خودروها از خطوط تولید جهانی خواهیم بود. پیش‌بینی می‌شود خودروهایی نظیر ایبیزا که به دلیل داشتن دکمه‌های فیزیکی و سادگی مکانیکی ارزش خرید بالایی دارند، در بازار دست‌دوم به شدت مورد توجه قرار گیرند. در نهایت، این گزارش بلندمدت نشان می‌دهد که تکنولوژی باید در خدمت راننده باشد، نه اینکه تجربه رانندگی را پیچیده و کلافه‌کننده کند؛ پیامی که بسیاری از خودروسازان مدرن باید آن را به دقت مورد بازنگری قرار دهند. ماشین باز معتقد است ایبیزا نماینده‌ای از دورانی است که شاید هرگز برنگردد، اما ثابت می‌کند یک خودروی عالی نیازی به اغراق در پیچیدگی‌ها ندارد.