اخیراً مسافت‌های زیادی را با خودروی آزمایشی بلندمدت اسکودا کادیاک vRS طی کرده‌ام و باید بگویم که این ماشین در این کار فوق‌العاده است. اسکودا معمولاً تاکید می‌کند که مدل‌هایی مثل اوکتاویا و سوپرب ستون اصلی مصرف‌کنندگان با مسافت بالا هستند، و به نظر می‌رسد این برند دوست دارد به عنوان قهرمان رانندگان سنتی سدان و استیشن شناخته شود؛ کسانی که روزگاری نماینده فروش بودند تا اینکه ایمیل و تماس‌های تصویری به کار چاپگرها پایان داد. اما ویژگی‌هایی که آن خودروهای سایز D را برای رانندگی در مسافت‌های طولانی جذاب می‌کند، در کادیاک با شاسی بلندتر نیز کاملاً حضور دارد، حتی در نسخه‌ای با صندلی‌های اسپرت‌تر و نیت ظاهراً پویاتر.
فرمان این ماشین پایدار و آرام است، از نظر مسیریابی حس بسیار مطمئنی دارد و دید عالی است (البته به ضرر کسانی است که پشت سر آن رانندگی می‌کنند، همان‌طور که در شاسی‌های بلند مرسوم است). سیستم تعلیق عمدتاً نرم و ملایم است، مگر لرزش‌های جزئی که از چرخ‌ها و لاستیک‌های بزرگش ناشی می‌شود. موتور ۲۶۱ اسب بخاری آن که از گلف GTI اقتباس شده، هم کشش فراوانی دارد و هم به راحتی در جاده‌های سرعت بالا مستقر می‌شود. اگر صدای موتور کمی خشن به نظر می‌رسد، باید بدانید که بخشی از این صدا مصنوعی است و می‌توانید آن را غیرفعال کنید تا صدای کمتری در کابین شنیده شود. مصرف ترکیبی حدود ۳۵ مایل بر گالن برای ماشینی با این ابعاد و عملکرد مناسب است و با یک باک کامل می‌شود حدود ۴۵۰ مایل مسافت طی کرد.
در مورد گیربکس دو کلاچه DSG، انتخاب دنده‌ها در حالت D کمی کند و خسته‌کننده می‌تواند باشد، بنابراین بهتر است آن را در حالت S قرار دهید، هرچند در اتوبان دوباره حالت D آرام‌تر است. تعویض دستی هفت دنده با پاروهای فرمان نیز در جاده‌های مناسب سرگرم‌کننده است. نکته جالب اینجاست که کادیاک سرعت کروز خاصی دارد که در آن حس بهترین را دارد، و این سرعت کمی بیشتر از حد مجاز اتوبان است! با این حال، صندلی‌های جلو بسیار راحت هستند، اما برای سرنشینان عقب، به‌ویژه افراد قدبلند، دید رو به جلو محدودی وجود دارد که می‌تواند حس کلافگی ایجاد کند. در نهایت، رینگ‌های بزرگ آن در برابر برخورد با لبه‌های پیاده‌روی آسیب‌پذیرند، اما خوشبختانه رنگ متالیک Bronx Gold کثیفی را چندان نشان نمی‌دهد!
به نقل از ماشین باز این گزارش به شکلی عالی نشان می‌دهد که چگونه مرزهای سنتی بین سگمنت‌های مختلف خودرو در حال محو شدن هستند. اسکودا کادیاک vRS نمونه‌ای بارز از یک کراس‌اوور خانوادگی است که با موفقیت نقش یک گران‌توریسموی مخفی را ایفا می‌کند. در گذشته، خودروهایی مثل اوکتاویا و سوپرب به عنوان انتخاب‌های اصلی برای مسافت‌های طولانی شناخته می‌شدند، اما امروزه مشتریان به دنبال ترکیبی از فضای کابین وسیع، ارتفاع دید بیشتر و عملکرد اسپرت هستند که کادیاک vRS تمام آن‌ها را یکجا ارائه می‌دهد. نشان vRS که ریشه در موتوراسپرت دارد، به این ماشین هاله‌ای از هیجان بخشیده است.
یکی از نکات کلیدی این است که اسکودا توانسته است زیربنای مکانیکی فولکس واگن، مانند موتور قدرتمند گلف GTI و گیربکس پیشرفته DSG را با دسیل نشاط‌بخش یک شاسی بلند ترکیب کند. با وجود چالش‌هایی مانند مصرف سوخت (که البته برای اندازه و قدرت ماشین کاملاً قابل قبول است) و صدای مصنوعی موتور که برخی ممکن است آن را آزاردهنده بدانند، کادیاک vRS تعادل بی‌نظیری بین راحتی خانوادگی و پویایی اسپرت ایجاد کرده است. البته مشکلاتی مانند دید محدود برای سرنشینان عقب و رینگ‌های بزرگ آسیب‌پذیر، نشان‌دهنده مصالحه‌های اجتناب‌ناپذیر در طراحی این دسته از خودروها محسوب می‌شوند.
در نگاه به آینده، با توجه به روند به سمت الکتریکی شدن، نسل‌های بعدی این خودرو احتمالاً از موتورهای ترکیبی یا تمام برقی بهره خواهند برد. با این حال، برای کسانی که مسافت‌های بسیار طولانی را طی می‌کنند و شاید به زیرساخت‌های شارژ دسترسی کافی نداشته باشند، موتورهای احتراقی پرمصرف اما قدرتمند همچنان جذابیت خود را حفظ می‌کنند. پتانسیل بازار برای چنین خودرویی در ایران نیز به دلیل علاقه شدید مردم به شاسی‌های بلند و در عین حال نیاز به آسایش در سفرهای جاده‌ای، بسیار قابل توجه است. در نهایت، کادیاک vRS ثابت می‌کند که خانوادگی بودن هرگز به معنای خسته‌کننده بودن نیست و می‌توان همزمان هم بار مسافران را جابجا کرد و هم از رانندگی لذت برد.