گروه فولکس‌واگن در حال بررسی حذف تدریجی برند سیت (Seat) تا سال ۲۰۲۹ است؛ این اقدام بخشی از برنامه‌ای گسترده برای ساده‌سازی عملیات و کاهش هزینه‌ها محسوب می‌شود. بر اساس گزارش رسانه‌های آلمانی، این پیشنهاد قبلاً توسط هیئت مدیره فولکس‌واگن تأیید شده و قرار است فردا (جمعه ۴ سپتامبر) در جلسه هیئت نظارت بررسی شود. طبق این طرح، سیت تا پایان دهه جاری از سبد برندهای فولکس‌واگن حذف خواهد شد و منابع مالی به‌جای آن روی کوپرا (Cupra) متمرکز می‌شود؛ برندی که هشت سال پیش به‌عنوان زیرمجموعه اسپرت سیت فعالیتش را آغاز کرد و حالا فروشش به‌مراتب از برند مادر پیشی گرفته است.
گروه فولکس‌واگن رسماً از اظهارنظر درباره این تصمیم خودداری کرده و سخنگوی این شرکت گفته است که اسناد داخلی توسط نهادهای مربوطه بررسی و تأیید می‌شوند. با این حال، سیت‌کوپرا انگلستان در بیانیه‌ای این گزارش‌ها را تکذیب نکرده و اعلام کرده که کل صنعت و از جمله سیت در حال گذراندن تحولی عمیق و مبتنی بر الکتریکی‌سازی است. این شرکت تأکید کرده که هنوز هیچ تصمیم نهایی گرفته نشده و هرگونه تغییر استراتژیک به‌موقع اطلاع‌رسانی خواهد شد.
سیت که در سال ۱۹۵۰ تأسیس شد، دهه‌ها به‌عنوان خودروساز ملی اسپانیا شناخته می‌شد. کوپرا در ابتدا نشان‌واره‌ای برای سریع‌ترین مدل‌های سیت بود، اما در فوریه ۲۰۱۸ پس از شکست تلاش‌های فولکس‌واگن برای خرید آلفارومئو، به‌عنوان برندی مستقل معرفی شد. حالا پس از هشت سال، کوپرا در آستانه جانشینی کامل برند مادر قرار دارد. آمار فروش این دو برند نشان‌دهنده منطق پشت این تصمیم است: در نیمه اول ۲۰۲۶، کوپرا ۱۷۰,۱۰۰ دستگاه خودرو فروخته در حالی که سیت فقط ۱۲۹,۶۰۰ دستگاه؛ یعنی کوپرا تقریباً ۵۷ درصد از فروش ترکیبی ۲۹۹,۷۰۰ دستگاهی این دو برند را به خود اختصاص داده است. این روند سال گذشته هم مشهود بود؛ فروش کوپرا ۳۲.۵ درصد رشد کرد به ۳۲۸,۸۰۰ دستگاه و فروش سیت ۱۷ درصد سقوط کرد به ۲۵۷,۴۰۰ دستگاه. کوپرا حالا بیش از یک میلیون خودرو در سطح جهانی فروخته و از یک برند اسپرت مبتنی بر مدل‌های سیت به برندی با هویت طراحی مستقل و سودآوری بالاتر تبدیل شده است.
برای فولکس‌واگن، نگه‌داشتن دو برند اسپانیایی که مشتریان یکسانی را هدف می‌گیرند، هزینه‌های توسعه، بازاریابی و توزیع مضاعفی به همراه دارد. این موازی‌کاری در شرایطی که گروه تحت بزرگ‌ترین بازسازی چند دهه اخیر به رهبری اولیور بلوم (Oliver Blume) قرار دارد، توجیه‌پذیر نیست. در بریتانیا، سیت از سال ۱۹۸۵ با دو مدل ایبیزا و مالاگا وارد بازار شد و در سال اول فقط ۴۰۵ دستگاه فروخت. در اوج خود در سال ۲۰۱۹ به فروش ۶۸,۸۰۰ دستگاهی و سهم ۳ درصدی از بازار رسید. اما اکنون در سال ۲۰۲۵ فروش سیت در بریتانیا ۳۷.۴ درصد افت کرد به ۲۳,۰۰۰ دستگاه، در حالی که فروش کوپرا ۳۵.۷ درصد رشد داشت و به ۴۱,۲۰۰ دستگاه رسید؛ یعنی کوپرا تقریباً ۸۰ درصد بیشتر از سیت فروخت. به نظر می‌رسد این پایان راه برای برندی است که زمانی نماد خودروسازی اسپانیا بود.
به نقل از ماشین باز این تصمیم فولکس‌واگن نه‌تنها یک تغییر برند، بلکه نشانه‌ای از تحول عمیق در استراتژی خودروسازان بزرگ است. کوپرا در عمل به آزمایشگاهی برای اسپرت‌سازی و حاشیه سود بالاتر تبدیل شده و فولکس‌واگن با حذف سیت، از شر موازی‌کاری و تداخل داخلی خلاص می‌شود. نکته مهم این است که سیت برای اسپانیا هویتی ملی داشت و حذف آن می‌تواند واکنش‌های سیاسی و اجتماعی در پی داشته باشد، اما فولکس‌واگن به‌دنبال چابکی بیشتر در عصر الکتریکی‌سازی است؛ جایی که هزینه‌های توسعه پلتفرم‌های مشترک به شدت افزایش یافته و هر برند اضافی می‌تواند به یک بار مالی سنگین تبدیل شود. کوپرا با فروش بی‌سابقه‌اش نشان داده که می‌تواند جای خالی سیت را پر کند، اما آیا این انتقال به قیمت از دست رفتن بازارهای حساس به قیمت (که سیت در آن‌ها قوی بود) تمام می‌شود؟ در بریتانیا، کوپرا موفق شده جای پای محکمی باز کند، اما در بازارهایی مانند اسپانیا یا برخی کشورهای اروپای شرقی، سیت هنوز طرفداران پرشوری دارد. از سوی دیگر، این حرکت فولکس‌واگن ممکن است الگویی برای سایر گروه‌های خودروسازی باشد تا برندهای ضعیف‌تر را حذف کرده و روی زیربرندهای سودآورتر تمرکز کنند. در کوتاه‌مدت، احتمالاً شاهد کاهش تدریجی تولید و محدود شدن مدل‌های سیت خواهیم بود، اما در بلندمدت، کوپرا با اتکا به پلتفرم‌های جدید الکتریکی می‌تواند به برند اصلی فولکس‌واگن در اروپای جنوبی تبدیل شود. سؤال اصلی این است که آیا اسپانیا بدون سیت همان حس و حال را خواهد داشت؟