بسته شدن کارخانه سیات به عنوان یک شوک تلقی می‌شود، اما نشانه‌های سقوط این برند اسپانیایی از زمان‌های دور وجود داشته است. در سال ۲۰۱۰، جیمز مور، مدیرعامل وقت سیات، در مقاله‌ای در مجله اتوکار، از تلاش نهایی برای نجات این برند صحبت کرد. در آن زمان، گروه فولکس‌واگن در حال رشد و موفقیت بود، اما سیات به عنوان برند غیرمربح‌ترین گروه شناخته می‌شد.
سیات در دهه ۲۰۰۰ با طرح «نسخه کوپرا از هر چیز» و سپس با تغییر برند مدل‌های قدیمی آودی به سیات، مانند اکسیو، به شکست مواجه شد. کارخانه مارتورل، که به عنوان بزرگ‌ترین دارایی سیات شناخته می‌شد، تنها ۶۰ درصد از ظرفیت خود را داشت و فروش سالانه کمتر از نصف هدف گروه فولکس‌واگن، یعنی ۸۰۰ هزار واحد، بود.
مور در مصاحبه‌ای با خبرنگاران تجاری در آلمان، اظهار داشت که اگر کسی بخواهد سیات را از دست بدهد، باید پول به طرف مقابل بدهد تا آن را بگیرد. مور، که یکی از مدیران قابل‌توجه در تاریخ خود بود، برنامه‌ای برای افزایش تولید در مارتورل و تجدید حیات خط تولید سیات داشت. در نهایت، سیات با مدل‌های جدیدی مانند آتکا و آرونا توانست فروش خود را به ۵۰۰ هزار واحد در پایان دهه افزایش دهد.
در سال ۲۰۱۵، لوکا د میو به عنوان مدیرعامل جدید سیات، برند کوپرا را به عنوان یک برند مستقل راه‌اندازی کرد که در نهایت به سقوط سیات انجامید. د میو با مدل‌های جدید و جذاب‌تر، به مشکلات سودآوری و حجم فروش سیات پاسخ داد. با این حال، فروش سیات از ۳۰۰ هزار واحد به بیش از ۵۰۰ هزار واحد در ده سال گذشته افزایش یافت، اما این رشد فقط در خط با افزایش مدل‌ها بود و به هدف بلندمدت مور نرسید.
در سال ۲۰۲۱، توماس شافر، رئیس هیئت مدیره سیات، در نمایشگاه اتومبیل مونیخ، اظهار داشت که «مستقبل سیات، کوپرا است». این اظهارنامه باعث ایجاد شگفتی در صنعت شد و در نهایت به بسته شدن سیات به عنوان یک برند خودرو انجامید. در سال ۲۰۲۵، فروش کوپرا برای اولین بار فروش سیات را فراتر رفت و سیات به طور کامل توسط کوپرا جذب شد.