اخیراً مسافت‌های زیادی را با خودروی تست بلندمدت مان، شفکودا کادیاق vRS طی کرده‌ام و باید بگویم که این ماشین در این کار بی‌نظیر است. شفکودا همیشه از آکتیویا و سوپرب به عنوان گزینه‌های اصلی برای کاربران پربازده یاد می‌کند، اما ویژگی‌هایی که آن سدان‌های سنتی را برای رانندگی در مسافت‌های طولانی جذاب می‌کند، در کادیاق بلندتر نیز کاملاً حضور دارد، حتی در نسخه‌ای با صندلی‌های اسپرت‌تر و روحیه ورزشی‌تر.
فرمان این ماشین پایدار و آرام است، دید عالی‌تری نسبت به یک سدان دارد و موتور ۲۶۱ اسب بخاری آن (مشتق شده از گلف GTI) شتاب فراوانی دارد اما به راحتی در اتوبان آرام می‌گیرد. نکته جالب این است که بخشی از صدای موتور مصنوعی است و می‌توانید آن را خاموش کنید تا رانندگی آرام‌تری داشته باشید. مصرف سوخت ترکیبی حدود ۳۵ مایل بر گالن برای ماشینی با این سایز و عملکرد مناسب است و با یک باک کامل می‌توانید حدود ۴۵۰ مایل (حدود ۷۲۰ کیلومتر) بروید.
با این حال، چند نقطه ضعف هم وجود دارد. گیربکس دو کلاچه DSG در حالت D کمی کند به نظر می‌رسد، بنابراین بهتر است آن را در حالت S قرار دهید، هرچند در اتوبان دوباره حالت D آرام‌تر است. همچنین، صندلی‌های جلویی برقی و بزرگ برای سرنشینان عقب کمی دید محدودی ایجاد می‌کنند و ممکن است باعث احساس کلاستروفوبیا شوند. ضمناً سرعت جاده‌ای دلخواه این ماشین کمی بیشتر از حد مجاز اتوبان است!
در نهایت، باید به رینگ‌ها اشاره کنم که اگر مثل من یک راننده خسته یا بی‌احتیاط باشید، به راحتی لبه‌تراز (kerb) می‌شوند. خوشبختانه رنگ برنکس گلد (Bronx Gold) متالیک کثیفی را چندان نشان نمی‌دهد و نیازی به شستن فوری نیست. با این وجود، کادیاق vRS واقعاً یک جواهر مخفی GT در لباس یک شاسی بلند خانوادگی است.