سات ایبیزا نسل پنجم از زمان معرفی در ۲۰۱۷ تا امروز، تقریباً هیچ تغییری نکرده است؛ تغییراتface به جلوی کمی پررنگ‌تر و کابین مدرن‌تر محدود شده‌اند. این در حالی است که برند سات قرار است تا پایان این دهه به طور کامل بازنشسته شود. این خودرو با موتور ۱.۰ لیتری توربو سه سیلندر با ۱۱۳ اسب بخار قدرت، گیربکس اتوماتیک DSG هفت سرعته و تزئینات FR Sport، طی شش ماه و بیش از ۱۰ هزار مایل مورد آزمایش قرار گرفت و نتایج جالب توجهی به دست آمد.
ایبیزا در طول این مدت نشان داد که هنوز هم یک سوپرمینی خوش‌دست و همه‌کاره است. شاسی پویا، فرمان مستقیم و قدرت کافی موتور، رانندگی در جاده‌های کوهستانی را لذت‌بخش می‌کند. اما نقطه قوت اصلی این خودرو در سادگی آن نهفته است: تمام کنترل‌های تهویه و صوتی به صورت دکمه‌های فیزیکی طراحی شده‌اند و حتی ترمز دستی نیز مکانیکی است. در عصر خودروهای پر از تکنولوژی آزاردهنده، این رویکرد قدیمی引资 تبدیل به یک مزیت رقابتی کم‌نظیر شده است.
با این حال، ایرادات هم وجود داشت. مصرف سوخت حدود ۴۴.۲ مایل بر گالون (حدود ۱۵.۶ لیتر در ۱۰۰ کیلومتر) برای یک خودروی ۱.۰ لیتری ناامیدکننده بود. سیستم استارت-استاپ گاهی در لحظه نامناسبی موتور را خاموش می‌کرد و صدای فن خنک‌کننده نیز غیرعادی بلند بود. در جاده‌های موتوری، نویز باد و جاده به شدت وارد کابین می‌شود، هرچند سیستم صوتی ارتقا یافته با ساب‌ووفر تا حدودی این مشکل را جبران می‌کند. گیربکس DSG خوب عمل می‌کند اما گزینه دستی نیز وسوسه‌کننده است، به خصوص که شش سرعته دستی به طرز شگفت‌انگیزی روان و دقیق است.
در نهایت، این آزمایش تبدیل به یک دور افتخار برای سادگی قدیمی شد. ایبیزا نشان داد که یک خودروی کوچک می‌تواند همزمان خودروی رفت‌وآمد موتوری، خودروی خانگی و حتی خودروی بارکشی باشد. با توجه به اینکه برند سات در آینده نزدیک از بین می‌رود و ایبیزا نیز جایگزین بنزینی نخواهد داشت، این خودرو نماینده آخرین نسل از سوپرمینی‌های سنتی است. خبرنگار آزمایش حتی اظهار داشت که با پول خودش این خودرو را می‌خرد و تا زمانی که از هم نپاشد نگه می‌دارد.