آزمایش بلندمدت ما با سیت ایبیزا (نسل پنجم، فیس‌لیفت دوم) در دورانی صورت گرفت که برند سیت به زودی به طور کامل توسط گروه فولکس‌واگن بازنشسته خواهد شد. این خودروی سوپرمینی که از زمان عرضه‌اش در سال ۲۰۱۷ تغییرات چندانی نکرده است، اکنون به نمادی از دوران گذشته خودروهای ساده، سبک و آنالوگ تبدیل شده است. با وجود قریب‌الوقوع بودن پایان تولید این برند، ایبیزا همچنان یکی از جذاب‌ترین گزینه‌های بازار است و نشان می‌دهد که چرا خودروهای کوچک گذشته هنوز هم می‌توانند جذاب باشند.
در طول ۱۰ هزار مایل استفاده، نسخه ۱۱۳ اسب‌بخاری ۱.۰ لیتری TSI با گیربکس هفت‌سرعته دوکلاچه DSG عملکرد قابل قبولی از خود نشان داد. این خودرو با داشتن دکمه‌های فیزیکی برای کنترل تهویه و سیستم صوتی، روی خوشایندی برای کسانی است که از صفحات نمایش لمسی بیزار شده‌اند. فضای کابین جادار، تعلیق اسپرت و هندلینگ دقیق از نقاط قوت این خودرو است که حتی آن را به یک «مینی کوپر ارزان‌قیمت» تبدیل می‌کند.
البته این آزمایش بدون مشکل نبود. سیستم استارت-استارت آزاردهنده، مصرف روغن موتور در طول آزمایش، و ایرادات جزئی نرم‌افزاری از مشکلات این مدل بودند. همچنین سر و صدای زیاد در سرعت‌های اتوبانی و مصرف سوخت نسبتاً بالا (میانگین ۴۴.۲ مایل بر گالن) از معایب آن به شمار می‌رود. با این حال، این مشکلات در برابر لذت رانندگی و سادگی آن قابل چشم‌پوشی است.
در نهایت، ایبیزا ثابت کرد که یک خودروی همه‌کاره و عملی است که حتی می‌تواند برای جابجایی مبلمان نیز استفاده شود. با توجه به اینکه آینده سیت نامشخص است و گروه فولکس‌واگن تمرکز خود را روی برند کupra و خودروهای الکتریکی گذاشته است، این آزمایش به نوعی ادای احترام به آخرین نمونه از خودروهای سوپرمینی در حال انقراض است. خودرویی که اگر روزی بخواهیم خودرویی ساده و قابل اعتماد بخریم، شاید همان چیزی باشد که با پول خودمان انتخاب می‌کنیم.