سال ۲۰۱۷ بود که نسل پنجم سئات ایبیزا معرفی شد؛ روزگاری که گروه فولکسواگن در اوج بود، ایبیزا مرزهای یک سوپرمینی را جابجا می‌کرد و فورد فیستا رقیب اصلی آن به شمار می‌رفت. اما نه سال گذشت و همه‌چیز در صنعت خودرو تغییر کرد، به‌جز ایبیزا که با دو فیس‌لیفت و تغییرات جزئی همچنان در بازار باقی مانده است. اکنون، در حالی که برند سئات قرار است تا پایان این دهه به طور کامل بازنشسته شود، این خودرو به نوعی آخرین نماد از یک دوران گذشته تبدیل شده است.
نسخه مورد آزمایش ما، ایبیزا ۱.۰ لیتر توربو با ۱۱۳ اسب بخار قدرت، گیربکس دوکلاچه DSG و تیپ پرچمدار FR Sport بود؛ ترکیبی که رانندگی با آن را به شدت لذت‌بخش می‌کند. این ماشین کوچک به طرز عجیبی جادار است، به‌طوری که در طول شش ماه تست، نه‌تنها مسیرهای طولانی اتوبان را به راحتی طی کرد، بلکه جابجایی مبلمان و حمل چهار سرنشین بزرگسال برایش کاری نداشت. البته مشکلات کوچکی هم داشت: سیستم استارت‌و استوپ در ترافیک آزاردهنده بود، صدای فن خنک‌کننده زیاد به گوش می‌رسید و یک‌بار هم نیاز به روغن‌ریزی داشت، اما هیچ‌کدام جلوی درخشش او را نگرفتند.
در دنیایی که ماشین‌ها روزبه‌روز بزرگ‌تر، سنگین‌تر، دیجیتال‌تر و پر از امکانات آزاردهنده می‌شوند، ایبیزا همچنان یک خودروی آنالوگ با دکمه‌های فیزیکی، ترمز دستی مکانیکی و پلتفرم سبک است. همین سادگی و قابلیت‌های همه‌جانبه باعث شد تا این تست بلندمدت تبدیل به یک ادای احترام به سادگی‌های گذشته شود. ماشینی که اگر روزی مجبور شوم با پول خودم ماشین بخرم، شاید دقیقاً همان انتخابم باشد.