وقتی در سال ۲۰۱۷ نسل پنجم سئات ایبیزا رونمایی شد، صنعت خودرو سرگرم تماشای مبارزه این ماشین با فورد فیستا بود. حالا پس از گذشت سال‌ها و تغییرات شگرف این صنعت، ما با نسلی روبرو هستیم که تقریباً دست‌خوش تغییر نشده است. در حالی که برند سئات قرار است تا پایان این دهه برای همیشه خداحافظی شود، این ایبیزای آپدیت‌شده همچنان یک نفس تازه در دنیای پر از ماشین‌های سنگین و الکتریکی است. ماشین آزمایشی ما با موتور ۱.۰ لیتری توربو سه‌سیلندر با ۱۱۳ اسب بخار توان و گیربکس ۷ سرعته DSG مجهز شده است؛ شاسی پویا و فرمان دقیقش، رانندگی با آن را به تجربه‌ای لذت‌بخش شبیه به مینی کوپر (اما با قیمت بسیار کمتر) تبدیل می‌کند.
در طول ۱۰ هزار مایل آزمایش، ایبیزا نشان داد که چقدر می‌تواند کاربردی باشد؛ از جابجایی یک قفسه آیکیای ۱۴۷ سانتی‌متری در صندوق عقب گرفته تا جا دادن چهار سرنشین بزرگسال در روزهای گرم. یکی از بزرگ‌ترین جذابیت‌های این ماشین کابین آنالوگش است. در دورانی که تولیدکنندگان همه‌چیز را به صفحه‌نمایش‌های لمسی سپرده‌اند، ایبیزا دکمه‌های فیزیکی واقعی برای کنترل تهویه و حتی ترمزدستی مکانیکی دارد که رانندگی را بسیار امن‌تر و آسان‌تر می‌کند. البته مشکلاتی هم وجود دارد: سیستم استارت-استاپ آزاردهنده، صدای زیاد موتور در جاده‌های اصلی و مصرف سوختی که از انتظارات پایین‌تر است (حدود ۴۰ تا ۴۵ مایل بر گالن).
شاید جالب باشد بدانید که انتخاب بین گیربکس دستی و اتوماتیک در این ماشین دشوار است؛ دستی آن روان و باکیفیت است، اما در ترافیک‌های سنگین، گیربکس DSG ناجی شما خواهد بود. همچنین این ماشین با وجود نداشتن سیستم‌های پیشرفته ADAS متعدد، با همان سیستم‌های ساده اما کارآمدش، رانندگی در جاده‌های کُند و خسته‌کننده را قابل تحمل می‌کند. صدای فن خنک‌کننده موتور که گاهی بیش از حد فعالیت می‌کند، از موارد عجیب این ماشین در طول آزمایش بود.
در نهایت، آزمایش ۱۰ هزار مایلی ایبیزا چیزی شبیه به یک دور افتخار برای سادگی‌های قدیمی است. این ماشین نشان داد که یک سوپرمینی کوچک و سبک می‌تواند هم‌زمان ماشین حمل بار، مسافر و حتی یک ماشین جاده‌ای مناسب باشد. با خداحافظی سئات و پایان دوران موتورهای احتراقی خالص، ایبیزا به نمادی از گذشته‌ای تبدیل می‌شود که شاید دیگر هرگز نبینیم. با این حال، این ماشین آن‌قدر عالی است که اگر روزی بخواهیم ماشینی بخریم و تا زمین نگه داریم، همین ایبیزا خواهد بود.
به نقل از ماشین بازخبر آزمایش طولانی‌مدت سئات ایبیزا فراتر از یک بررسی ساده خودرو است؛ در واقع تلنگری است به پایان یک دوران در صنعت خودروسازی اروپا. سئات که زمانی یکی از سودآورترین و محبوب‌ترین برندهای گروه فولکس‌واگن بود، اکنون در سایه سیاست‌های جدید این گروه و تمرکز روی برند اسپانیایی‌تر و پریمیوم‌تر یعنی کاپرا، در مسیر تدریجی محو شدن قرار دارد. این در حالی است که اکوسیستم خودروسازی به سمت ماشین‌های الکتریکی، سنگین و پر از نرم‌افزارهای پیچیده حرکت کرده و سوپرمینی‌های ساده و سبک جای خود را به کراس‌اوورهای گران‌قیمت داده‌اند.
در این میان، ایبیزا نشان داد که قدیمی بودن لزوماً به معنای ضعیف بودن نیست. کابین آنالوگ، دکمه‌های فیزیکی و وزن سبک، دقیقاً همان چیزهایی هستند که رانندگان امروزه به آن‌ها نیاز دارند تا از پیچیدگی‌های خسته‌کننده خودروهای مدرن فرار کنند. البته این بدان معنا نیست که ایبیزا از همه نقاط ضعف عاری است؛ مصرف سوخت متوسط و صدای موتور در اتوبان از آن جمله‌اند، اما در مجموع، تعادل بین قیمت، کاربردی بودن و لذت رانندگی در آن به‌خوبی برقرار است.
پیش‌بینی می‌شود که با رسمی شدن خداحافظی سئات در اواخر این دهه و روی آوردن گروه فولکس‌واگن به برند کاپرا، شاهد پایان تولید مدل‌های معمولی این برند باشیم و ایبیزا نیز به یکی از آخرین بازماندگان نسل سوپرمینی‌های در حال انقراض تبدیل خواهد شد. این ماشین اکنون در دسته ماشین‌های کلکسیونی آینده قرار می‌گیرد؛ خودرویی که به دلیل سادگی، سبکی و دوام بالا، ارزش خرید بالایی پیدا کرده و می‌تواند انتخابی هوشمندانه برای کسانی باشد که به دنبال یک خودروی بدون دردسر و کلاسیک هستند.